In A Twinkling

Monday, 26 April 2010

U-lead... I Lead!

U-Lead I lead!


Vanaf nu zeker weer. Sinds vandeweek hebben de hondjes nieuwe riemen. Speciale anti-trek halsbanden die ze de toepasselijke naam U-lead (u leidt) en na een paar keer gebruiken kan ik al zeggen: wat een genot, wat een uitvinding!


Het is geen geheim dat ik het afgelopen half jaar hard gewerkt heb aan het herstel van een burn-out. Naast werk was de drukte thuis daar de oorzaak van en 'de dames' hebben het mij ook niet makkelijk gemaakt.
1 van mijn knelpunten thuis was het uitlaten van de honden. Iets dat juist als gezellig en ontspannend ervaren hoort te worden, werd voor mij een verplichting, een kwelling waar ik doorheen moest als ik niet een ondergescheten huis wilde hebben.


De grootste reden van de bijna hekel aan dat uitlaten lag voornamelijk aan het feit dat ze zo sterk zijn geworden dat ik ze bijna niet kan houden. Zij lieten mij vaak uit ipv andersom. Zelfs na het aanschaffen van speciale anti-trek banden, lukte het nog niet om een normaal rondje met ze te lopen.


Toen Luna het bijna 2 maanden geleden in haar hoofd kreeg om dat kleine hondje te willen pakken en ik met man en macht in mijn ankers moest om beide dames tegen te houden, besloot ik om jut en jul voortaan maar apart uit te laten. Maar ook dat werkte niet zoals ik hoopte. Ik had nu mijn 'tegenanker' niet meer. Dus als Luna nu ergens bang voor was, had ik Katey niet meer die er juist enthousiast voor was en vice versa.


Het was al wel een heel stuk makkelijker omdat je makkelijker in je ankers gaat als je maar 1 dame bij je hebt. Maar omdat Luna zo bang werd en Katey steeds drukker werd, werd het weer een opgave om ze beide uit te laten. Weer kreeg ik dat verplichte gevoel dat overheerste over mijn ontspannende en genietende gevoel.


Toen was ik het ook even helemaal zat ook. Het merendeel van Katey's broertjes en zusjes hadden inmiddels een zogenaamde u-lead halsband aangeschaft en allemaal zweerden ze er direct bij. Ik ben op het net toch maar eens gaan zoeken en zonder er ook maar een seconde bij stil te staan, heb ik direct 2 banden besteld. Als dit niet zou werken, dan werd ik gek.
Afgelopen vrijdag kwamen de befaamde banden binnen en ook ik ben vanaf de eerste seconde helemaal verkocht. Wat een geweldige uitvinding is dit.


Wat is nu het idee erachter? De u-lead is een band om de middel, vlak achter de voorpootjes, met 1 bandje voorom waar je ook de riem aan vastmaakt. Zodra de hond wil gaan trekken, schijnt er ergens een zenuw af te gaan knellen door de band, waardoor trekken onmogelijk wordt gemaakt en anders erg pijnlijk. Mochten ze die knelling proberen te negeren, dan struikelen ze daarna ook nog eens automatisch over de band voor hun heen, dus is het alsnog bijna onmogelijk om toch te trekken.


Met Luna 'ik ben bang voor alles, dus probeer ik altijd te vluchten' en Katey 'ik volg jou niet, trekken is veel leuker' is deze band dus een geweldige uitkomst om ook weer eens ontspannen een wandelingetje te maken. Ik kon ze bijna met 1 vinger laten volgen en dat geeft aardig wat rust na een lange werkdag.


Is de band nu zielig omdat het mogelijk pijn zou kunnen doen? Nee, het is niet zielig, die band. De band kan pas mogelijk pijn gaan doen indien ze niet luisteren en dus proberen te trekken. Als zij gewoon netjes luisteren en naast ons blijven lopen, of in ieder geval binnen de lengte van hun riem blijven lopen, dan is er niets aan de hand, hebben ze nergens last van of pijn aan. Daarbovenop hebben ze ook nog eens geen last van hun eventueel gestresste baasjes. Mens- en diervriendelijk dus :-D




Correctie:
Ik schijn een foutje te hebben gemaakt mbt het afknellen van een zenuw door de band. De versie die wij hebben (blijkbaar zijn er verschillende soorten u-leads, wist ik ook niet) knelt geen zenuwen af, meer dan een anti-trek tuig is het niet. Met andere woorden, onze dames hebben dus nergens last van, pijn aan, irritaties door... 
Beter toch? :-D

1 comment:

Liesepies said...

Helemaal goed. Wat een uitvinding. Net zo´n super uitvinding als die elektrische schokhalsband voor Nala ooit was ( nu niet meer nodig gelukkig!)