En dan druk ik het nog zachtjes uit…
3 verjaardagen in 1 weekend, iets wat ik niet snel nog een keer wil herhalen, zelfs wc-bezoekjes moet je dan in gaan plannen, want tijd voor jezelf is er dan niet.
Op zaterdag hadden we er gelijk 2. Maar eerst moest Daryn ’s ochtends vroeg nog ‘even’ zwemmen. Daarna vlug door boodschappen doen, cadeautjes voor alle jarigen halen, pak voor Peet ophalen voor ‘verjaardag nummer 2’ oftewel het themafeest. Maar eerst eindelijk naar ‘verjaardag nummer 1’. Hartstikke gezellig natuurlijk (op dat ene telefoontje over de toestand van oma na dan...) maar omdat je weet dat je nog een verjaardag hebt diezelfde dag waar je ook nog eens veel voorbereiding aan hebt, zit je voor je gevoel toch een beetje op de schopstoel.
Om half 5 waren we dus ook echt al weer thuis. Hup krullers indraaien, snel een hapje eten (en na de dag die we achter de rug hadden en het nieuws over oma, had ik echt geen zin meer om verantwoord te koken dus heb ik de heren maar om patat gestuurd. Ik heb me alsnog wel goed in weten te houden, heb maar 137 gram kale patatjes op (maar die bracht de teller wel gelijk 625 kcal omhoog, hmmm)) en vlug omkleden. Om 7 uur moesten we alweer bij mijn ouders zijn om die op te halen om vervolgens om half 8 alweer bij zusjelief te zijn voor de aanvang van het themafeest.
Om het nu eindelijk eens uit te leggen. Zwagertjelief werd zaterdag 25 en dat moest groots gevierd worden. Aangezien ditzelfde zwagertje nogal dol is op verkleedpartijtjes, had Cyn zin om dat eens als excuus te gebruiken voor een verkleedfeestje. De opdracht was om verkleed te komen als een filmfiguur (en zorgen dat Dennis hier natuurlijk absoluut niets over wist). Zo gezegd zo gedaan. Aangezien ik best wel trots begin te worden om mijn nieuwe figuurtje, vond ik dus ook dat dat best wel geshowed mocht worden. Op het net kwam ik een soort ‘CanCan-pakje’ tegen en besloot als ‘Satine’ uit Moulin Rouge verkleed te komen.
Het pakje waar ik vorige week natuurlijk al over schreef zat inmiddels al ruim voor een maatje 38, dus ik was echt helemaal in mijn nopjes.
Maar omdat ik blijkbaar toch niet helemaal genoeg had gegeten die avond en ik al zo lang geen alcohol meer had gedronken, viel de Southern Comfort nou niet echt helemaal jofel en uiteindelijk ben ik er zelfs ziek van geworden. Het avondje eindigde dus niet helemaal zoals ik gehoopt had...
Ach, tot die tijd was het beregezellig en zeker voor herhaling vatbaar.
Maar ja, de volgende ochtend brak al sneller aan dan mijn maag wilde toegeven en stond ook verjaardag nummer 3 alweer voor de deur. Aangezien het deze keer de schoonmama betrof, kon ik nou ook weer niet echt afzeggen, dus met een brak lichaam heb ik me toch maar naar haar huis gesleept.
En net als de andere 2 verjaardagen was het ook nu weer heel gezellig, maar ik kan zeggen dat ik ’s avonds bij thuiskomst echt helemaal kapot was. Het huiswerk dat ik normaal op zondagavond maak, heb ik laten liggen en meer dan hangen op de bank met mijn boek op schoot, heb ik ook niet gedaan.
De eerstvolgende keer dat er 3 verjaardagen in 1 weekend worden gepland, ga ik ook echt eerst in protest want van de 3 verjaardagen was er ook maar 1 daadwerkelijk op het feest echt jarig...
-7.3 (-0.2)

2 comments:
Wat zien jullie er geweldig uit. En jij ziet er uit om op te vreten. Wat een lijfie joh...
Een beredruk weekend zeg. Alleen daarmee al heb je heeeeeel veel extra calorieen verbrand. Ik vind het ook vreselijk moeilijk om gebalanseerd te eten op feesjes enzo. Daarom denk ik maarzo: ik eet gewoon wat lekker is maaarrrr met mate. Zoals jij dus; een klein stukje taart en van alles maar 1 dingetje ipv een hele hand vol zoals vroeger. Ik ben nu al op wat feesjes geweest en ben toch afgevallen. Dus het kan gewoon.
Gaat goed met jou zeg, al ruim kilo. Er is straks niks van je over. Je bent nu toch al lang op je streefgewicht?
Ik heb nog 5 kilo tot mijn streefgewicht.. Maar dan gaan er nog een paar af hahaha.
KUSSS
Hej Lies,
Jij gaat gewoon harder dan ik!!! Ik moet nog 4.7 tot mijn tweede streefpunt! Mijn eerste streefpunt ligt dus nog op 1.7 kg afstand...
De aankomende dagen zullen een beproeving worden met de situatie met mijn oma momenteel. Ik merkte gisteravond al dat dat ene koekje er toch wel makkelijk in ging en bijna naar meer smaakte. Nu wordt het juist het vermogen om door te zetten en niet toe te geven (ik probeer mijzelf nu ook even moed in te praten...)
Over de situatie met mijn oma probeer ik te bloggen, maar dat is lang zo makkelijk niet ben ik achtergekomen. Wie weet lukt het me zo alsnog, ik weet het zelf even niet :-(
xxxxxxx
Steefje
Post a Comment