Vast

Het lukt niet, het wil niet, het gaat niet. Ik kom maar niet onder die ene grens.
Eergisteren lukte het me nog om die grens wel te bereiken, maar ik kom er niet ònder.

Al eerder vertelde ik dat velen zich eerder zorgen maken over de hoeveelheid die zij denken die ik niet eet, dan dat ze daadwerkelijk zien wat ik wel eet. Inmiddels, om iedereen gerust te stellen, ben ik dus ook zichtbaar wat meer gaan eten, of meer wat meer laten zien dat ik echt niet alles laat staan. Maar als ik nu merk dat ik bijna geen gram meer echt afval, denk ik toch dat ik maar weer terug moet naar mijn oude patroon waarin ik mijzelf minder extraatjes toestond en toch aan het einde van de dag geen honger gevoel had. Ik heb nog steeds 1.5/2 kilo te gaan en ik wil gewoon heel graag dat streefgewicht halen, al weeg ik het maar 1 dag.

Maar ja, dat houdt in dat ik dat eventuele koekje op visite weer zal gaan laten staan, of toch dat gezonde broodje maar met kaas weer af ga wijzen. Daar hebben toch eerder de mensen om mij heen een probleem mee dan ikzelf.

Toch ben ik de afgelopen maand wel redelijk gewichtvast gebleven, dat dan weer wel. Ik blijf maar rond de -10 schommelen met soms tot een halve kilo eronder tot een halve kilo erboven. Dat constante is wel weer een fijn gevoel en een teken dat ik geen ‘jojo’ ben geworden. Ik denk dus dat het straks veel minder zwaar zal worden om dit gewicht vast te blijven houden. Als ik er nu alleen eens onder zou kunnen komen...

-9.9 (+0.3)