Naar aanleiding van mijn blog Blogkriebels van gisteren, kom ik mijn belofte na...
Mijn lievelingsvriendinnetje.
Lies en ik kennen elkaar nu al bijna 15 jaar en geloof het of niet, ik weet nog precies wanneer, waar en waarom we elkaar leerden kennen. Zoals gewoonlijk was ik uit met een paar vriendinnen in onze stamkroeg toen Peter (toen nog gewoon een jongen die ik kende uit de kroeg, hihi) met een paar mensen binnen kwam. Dat dit toevallig het begin van 'Peet en Steef' zou worden is misschien ook de reden waarom ik dit nog allemaal weet ;-).
Anyway, ik had met Peet en wat bleek zijn broer en diens toenmalige vriendin een supergezellige avond en na een rondje shoarma besloten we bij Peet en Chris film te gaan kijken. Ik weet nog zooooo goed dat ik helemaal verbaasd stond hoe 'die vriendin van Chris' zomaar alle kasten open trok, zonder dat aan Peet of Chris te vragen. 'Dat doe je toch niet bij een ander?' dacht ik toen nog. Tja, toen wist ik natuurlijk nog niet dat zij ook in huis woonde.
Na een beetje een strubbelig begin, werden we later toch vriendinnetjes van elkaar. Toen ze bij Chris weg ging en zij dus van schoonzus naar pleegzus promoveerde, ben ik haar wel even uit het oog verloren. Gelukkig niet lang want tja... een leven zonder Lies, dat kan toch niet? :-)
Er zijn nog heel veel verhalen die ik kan vertellen die ik met haar heb meegemaakt (zoals de dag dat John uit het ziekenhuis werd ontslagen en dit gevierd werd met champagne of het bezoek aan de bios waar ze Grease als 20-jarig jubileum nog 1x draaide en we de popcorn traditie natuurlijk niet wilden breken) maar die hou ik lekker voor mijzelf. Maar ik vertel wel graag over de laatste paar jaar.
Zoals gewoonlijk mochten wij op haar doggies passen toen zij op een keer een weekje weg zou gaan. Wij waren net bezig met het zoeken naar een Zweeds huis en dit vertelden we toen ze Naaltje en Bobsel af kwam droppen. Haar mond viel wijd open want 'zijn wij dan ook gek van Zweden?'. Blijkt dat zij op dat moment ook weer een weekje naar Stockholm ging, dat ze zelfs al een kleine cursus had gevolgd en helemaal verliefd was op het land. Bij terugkomst besloten we zelfs om ons maar eens in te gaan schrijven voor een VU cursus in Rotterdam.
Vlak daarna ontmoette zij Andreas en werd die cursus voor haar noodzaak omdat ze toch wel snel met hem wilde gaan samenwonen. We hebben dan ook maar 1 jaartje samen op school gezeten, want bijna direct na de laatste les verhuisde ze al. Potjandosie, hoe moet dat nou? Liesje ineens weg...
Als we internet ook niet hadden gehad...
En Nordmark en åkersberga liggen nu ook weer niet zo heel ver uit elkaar, dus bezoekjes zijn zo gepland.
Sinds ze 'daar' woont, zijn we zelfs nog veel closer geworden en al helemaal sinds onze afvalstrijd. Ik wist ook eigenlijk wel dat als er iemand antwoord geeft op een blogonderwerpverzoek, dat zij dat moest zijn. Dat kon gewoon bijna niet anders, haha.
Liesje,
Heb ik aan je verzoek voldaan? Is dit Lieswaardig? Ik vond het echt een eer :-D
5 comments:
Ooooh wat lief!! Hadden wij een strubbelig begin?? Dat herinner ik me eigenlijk niet echt?
Nog meer herinneringen: Naar Eurodisney tijdens onze eerste afvalstrijd ( met tupperwarebakjes met komkommer en tomaat in de auto). Wij zaten achterin de auto en konden alleen maar lachen. Die keer dat we samen navels gingen laten piercen, en vervolgens met pijn in de bast MOESTEN shoppen naar korte strakke truitjes HAHAHA. Nog erger: daarna gingen we met de hondjes naar de Bernisse: blote fotomodellenbuikjes maken. Dat fotorolletje heb ik nog ergers, nooit ontwikkeld helaas. En natuurlijk, de klassieke, NIET OP DIE HANDDOEK ZITTEN! Oh ja, de wervelstorm op de Uranusstraat; de hele pui vliegt eruit maar Steef moet en zou de was binnen halen WOEHAHAHAHA!!
blote fotomodellenbuikjesFOTO's maken, bedoelde ik natuurlijk
Oh ja.. ik weet ook nog: een flinke boswandeling, over rotsen en alles, en Steef; die gaat mee in 20 cm hoge haken! Maar niet klagen, NEEEE. Als een gazelle over alles heen springen gewoon.
Ik was die piercings helemaal vergeten, hahaha.
Weet je die parrrrrtytent nog in Bollendorf?
Ik weet er natuurlijk nog veel meer, vreemdgenoeg hebben die bijna allemaal met vloeibare goedjes te maken die je bijv. in Zweden alleen in staatswinkels kan kopen, haha.
Dat strubbelige begin was ook echt he-le-maal aan het begin hoor. We kenden elkaar amper. Voor Peet en ik gingen samenwonen, was dit ook helemaal over (ik kan mij ook nog aardig wat gesprekjes herinneren over 1 bepaald persoon en dat was ook nog voor de verhuizing naar de 'your-anus'straat (ook zoiets... ;-))
Weet je nog dat we tijdens de eurodisneytrip ook broodjes hadden gebakken? Die waren zo verschrikkelijk hard geworden dat het net stenen waren.
Ah, the memories... :-D
Aha..nu begrijp ik het geloof ik ietsjes meer. Toen jij net met Peet is, was dit kort nadat ik vanhuis was weggelopen en bij J&T was ingetrokken. Het ging toen heel erg slecht met me, en was mezelf heel erg aan het isoleren. Was dus alles behalve sociaal. Misschien dat het dan verkeerd is overgekomen. Want ik heb echt nooit wat tegen je gehad. Het was meer dat ik het heel erg zwaar had toen, en misschien niet zo aardig was.
But now that is over!!!
Gesprekjes over 1 bep persoon?? Hmm nu moet je me op weg helpen geloof ik.
HAHA PARRRRRtytent!!! In Bollendorf, tuurlijk. Ook mountainbiken in het bos daar met Nala en Sharon die keihard naast me mee renden. Maar daar was jij niet bij. Maar daar denk ik nog wel heel vaak aan. Those were the days ahahaa
Post a Comment