Vuurdoop

Vandeweek was het zover. Ik heb eindelijk de grote stap gewaagd en mij in mijn bikini in het openbaar vertoond. Het had niet veel gescheeld of ik had het alsnog niet gedaan omdat ik helemaal niet tevreden was. Nu is een vrouw dat al niet snel als het op haar uiterlijk terecht komt, maar voor mijn gevoel had ik er een gegronde reden voor.
Mijn 'zwangerschaps' buikje is nooit mooi teruggeplooid. Ik heb altijd een soort van hangzakje gehouden. Nu ik 10 kilo minder weeg, is dit alleen maar meer zichtbaar geworden waardoor ik altijd zorg dat er precies op die lijn wel een kledingstuk hangt/zit/aanwezig is.
Wat wil nu het geval; mijn bikinibroekje zit net onder die lijn. Nu kan ik dat broekje dan wel wat hoger optrekken, maar dat ziet er dan bij mijn liezen weer niet uit. Typisch vrouwelijk dillemma ongetwijfeld, maar eentje waar ik wel mee zit. Ik vind dat gewoon niet mooi, dus wilde ik de bewust bikini eigenlijk bijna niet aantrekken.
Maar aangezien het zondag echt veel te warm was om in een (zwart!) badpak te lopen en ik wist dat ik me gewoon niet aan moest stellen, heb ik toch de sprong in het diepe gewaagd en me in de bewuste bikini gehesen. 'Als ik nu zorg dat ik constant in dieper water blijf, dan valt die lijn ook niet op' was mijn redenatie.

Van de 2 uur dat we in het zwembad zijn geweest, heb ik me 1 uur en 60 minuten eigenlijk niet helemaal op mijn gemak gevoeld, puur vanwege dat stomme broekje. Dom, ik weet het, maar dat is nu eenmaal het (domme) leed van een vrouw. Die trekt zich dit soort dingen aan en ziet rolletjes die menig man vaak niet zien.
Maar ja, dit heeft nu wel tot resultaat dat ik toch een andere bikini wil gaan kopen. Eentje waar ik me wel in op mijn gemak voel.

-10.3 (+0.2)

Het is me eindelijk gelukt

Ik heb er een hele maand over moeten doen, maar vanmorgen gaf de weegschaal ein-de-lijk weer eens nieuw nieuws aan in plaats van de schommelingen die ik al een maand iedere ochtend mag noteren. Het is niet veel, maar ik heb er 100 gram onder mijn vorige record vanaf gekregen. Dit brengt de teller dus op nog 1.5 kg te gaan.


Of dit nu echt ligt aan dat nieuwe programmaatje weet ik natuurlijk niet, het zou ook wel erg toevallig zijn, maar het valt wel op dat ik er nu eindelijk weer eens iets af heb weten te krijgen. De confrontatie met de tussenstand is nog meer aanwezig dan voorheen en dat maakt je nog bewuster. Voorheen had ik mijn eigen maximum, daar hield ik mij aan en ik zag ook wel dat ik dagelijks weer steeds dichter bij dat getal kwam, maar nu word ik iedere keer weer met mijn neus op de feiten gedrukt: nog 700, nog 450, nog 200, nog 50... Dat werkt toch wel hoor. Ben benieuwd of dit ook doorzet en of ik nu eindelijk door die 11 kg grens heen kom :-)


-10.5 (-0.3)

Update 'Help!!!'

Na dat stuk chocotaart zat ik zo vol, dat ik mijn bord nog niet eens half leeg kreeg. Dus kon ik mijn kcal voor het avondeten door midden delen en op die manier zit ik nu met 181 kcal onder mijn quota. 
Phew, toch nog een positief puntje aan dat stuk taart, haha.


Maar toch heb ik nu niet het plan om alsnog die 181 kcal voor de rest van de dag helemaal op te gebruiken. Gisteren ben ik er ook ver overheen gegaan (zo'n 400 kcal) en dat moet ik nog proberen goed te maken, vind ik. Dat wordt dus heeeeeel veel drinken vanavond om de onvermijdelijke 'lekkere trek' de kop in te drukken.


Wish me luck ;-)

Help!!!

Chocotaart is echt gevaarlijk! 


Gisteren heb ik mijzelf dat ene stukje toegezegd want bij een kinderverjaardag hoort een stukje taart, maar als er dan nog een stukje overblijft dat je de middag erna aan Daryn geeft, dan moet je wel zorgen dat Daryn het helemaal op krijgt... zo niet, heb je een probleem. Want eigenlijk zou je het dan weg moeten gooien, maar wees eerlijk, je gaat toch geen superlekkere chocotaart met warme chocosaus weggooien? Nope, dat is mij dus ook niet gelukt, met als resultaat dat ik dus nu al over mijn max kcal per dag heen ben...


Dit resulteert dus weer in een mega schuldgevoel, want ik had me best in kunnen houden. Waarom doe ik dat dan ook niet? Nu ik bijna op mijn streefgewicht zit, sta ik mijzelf wat vaker wat extraatjes toe, maar eigenlijk is dat ook weer niet goed, want om nu overal vanaf te blijven, wordt wel steeds moeilijker. Ik moet echt dat patroon weer zien te vinden, anders zitten die 10 kg er zo weer aan, zelfs nog voor ik mijn streefgewicht heb bereikt.


Morgen heeft Daryn zijn feestje nog in de bioscoop, dus ook daar zal weer wat gesnoept worden (popcorn natuurlijk), maar daarna is het toch echt weer over....


Door die nieuwe app word ik wel enorm op de feiten gedrukt dat ik over mijn quota heen ben (avondeten al wel meegerekend hoor) en dat geeft weer een extra impuls om er juist onder te blijven. Het is gewoon een rotgezicht om dat minnetje voor mijn nog toegestane kcal te zien staan. Een teken dat ik teveel gegeten heb dus.


Eigen schuld, dikke bult, moet ik me maar inhouden...


-10.2 

Weer een nieuwe hoek

Ben het een beetje zat. Ik zit nu al een maand vast rond hetzelfde gewicht. Dan gaat er weer een onsje af en dan komen er weer een paar onsjes bij, maar in principe weeg ik nu precies hetzelfde als 2 juni en 1 ons minder dan 23 mei... 


Ik was het zo zat dat ik afgelopen weekend maar weer eens op zoek ben gegaan naar nieuwe apps voor mijn telefoon die misschien weer een nieuwe hoek kunnen geven of nieuwe ideeën aan kunnen brengen. En jawel, ik heb er weer genoeg gevonden, maar uiteindelijk maar 1 geïnstalleerd. Ook weer een calorie registratie app, maar deze kan ik instellen met tijdlijn, target datum en zelfs met mogelijkheid tot invullen van ver- en gebruikte vetten, suikers, carbs en noem maar op. Het leuke is; door in te stellen wat je target datum is, berekent het programmaatje hoeveel calorieën je per dag mag nuttigen. Nu hoef ik zelf niet meer een dagtarget te stellen, maar kan ik heel lui de app volgen. Ben echt niet lui ingesteld hoor, maar dit is toch wel makkelijk en ik heb er weer een kleine duwtje bij.


Tussendoor geeft het programma ook tips als ik te weinig bepaalde stoffen binnen krijg of juist te veel.
(en Lies, ik ga ook eindelijk mijn omvangen bijhouden want dat doet'ie ook, hihi. Alleen jammer dat ik dit niet vanaf het begin heb gedaan, want dan had ik een veel duidelijker overzicht kunnen hebben hoeveel cm's ik er werkelijk af heb gekregen).


En dan ga ik me nu voorbereiden op Daryn's verjaardagstaart. Mijn grote kleine vent is vandaag maar liefst 7 jaar geworden en er staat eigengebakken (door mam's :-D) chocotaart op het programma. Ik kan veel weerstaan, maar NIET de zelfgebakken chocotaart van mijn moeder. Daar laat ik een hele dag eten voor staan als het moet, hahaha...


-10.8 (-0-1)

Mijn lievelingsvriendinnetje...

Naar aanleiding van mijn blog Blogkriebels van gisteren, kom ik mijn belofte na...

Mijn lievelingsvriendinnetje.
Lies en ik kennen elkaar nu al bijna 15 jaar en geloof het of niet, ik weet nog precies wanneer, waar en waarom we elkaar leerden kennen. Zoals gewoonlijk was ik uit met een paar vriendinnen in onze stamkroeg toen Peter (toen nog gewoon een jongen die ik kende uit de kroeg, hihi) met een paar mensen binnen kwam. Dat dit toevallig het begin van 'Peet en Steef' zou worden is misschien ook de reden waarom ik dit nog allemaal weet ;-).

Anyway, ik had met Peet en wat bleek zijn broer en diens toenmalige vriendin een supergezellige avond en na een rondje shoarma besloten we bij Peet en Chris film te gaan kijken. Ik weet nog zooooo goed dat ik helemaal verbaasd stond hoe 'die vriendin van Chris' zomaar alle kasten open trok, zonder dat aan Peet of Chris te vragen. 'Dat doe je toch niet bij een ander?' dacht ik toen nog. Tja, toen wist ik natuurlijk nog niet dat zij ook in huis woonde.

Na een beetje een strubbelig begin, werden we later toch vriendinnetjes van elkaar. Toen ze bij Chris weg ging en zij dus van schoonzus naar pleegzus promoveerde, ben ik haar wel even uit het oog verloren. Gelukkig niet lang want tja... een leven zonder Lies, dat kan toch niet? :-)

Er zijn nog heel veel verhalen die ik kan vertellen die ik met haar heb meegemaakt (zoals de dag dat John uit het ziekenhuis werd ontslagen en dit gevierd werd met champagne of het bezoek aan de bios waar ze Grease als 20-jarig jubileum nog 1x draaide en we de popcorn traditie natuurlijk niet wilden breken) maar die hou ik lekker voor mijzelf. Maar ik vertel wel graag over de laatste paar jaar.

Zoals gewoonlijk mochten wij op haar doggies passen toen zij op een keer een weekje weg zou gaan. Wij waren net bezig met het zoeken naar een Zweeds huis en dit vertelden we toen ze Naaltje en Bobsel af kwam droppen. Haar mond viel wijd open want 'zijn wij dan ook gek van Zweden?'. Blijkt dat zij op dat moment ook weer een weekje naar Stockholm ging, dat ze zelfs al een kleine cursus had gevolgd en helemaal verliefd was op het land. Bij terugkomst besloten we zelfs om ons maar eens in te gaan schrijven voor een VU cursus in Rotterdam.

Vlak daarna ontmoette zij Andreas en werd die cursus voor haar noodzaak omdat ze toch wel snel met hem wilde gaan samenwonen. We hebben dan ook maar 1 jaartje samen op school gezeten, want bijna direct na de laatste les verhuisde ze al. Potjandosie, hoe moet dat nou? Liesje ineens weg...

Als we internet ook niet hadden gehad...
En Nordmark en åkersberga liggen nu ook weer niet zo heel ver uit elkaar, dus bezoekjes zijn zo gepland.

Sinds ze 'daar' woont, zijn we zelfs nog veel closer geworden en al helemaal sinds onze afvalstrijd. Ik wist ook eigenlijk wel dat als er iemand antwoord geeft op een blogonderwerpverzoek, dat zij dat moest zijn. Dat kon gewoon bijna niet anders, haha.

Liesje,
Heb ik aan je verzoek voldaan? Is dit Lieswaardig? Ik vond het echt een eer :-D

Blogkriebels

Ik heb de blogkriebels, zit al een uur te verzinnen waar ik het dan in hemelsnaam over moet/kan hebben. Ik weet alleen dat ik 'iets' wil/moet schrijven.

Ik heb inmiddels via Twitter al de vraag uitgezet of zij misschien een onderwerp aan kunnen dragen. Ik ben erg benieuwd of ik daar ook daadwerkelijk antwoorden op zal krijgen. Mijn account is sinds een paar dagen tijdelijk niet meer helemaal afgeschermd, dus ook 'buitenstaanders' kunnen nu mijn verzoek lezen en antwoorden.

Nu wordt het dus afwachten. Mijn vingers jeuken, dus nu maar hopen dat ik snel ideetjes toegeworpen krijg...

Vast

Het lukt niet, het wil niet, het gaat niet. Ik kom maar niet onder die ene grens.
Eergisteren lukte het me nog om die grens wel te bereiken, maar ik kom er niet ònder.

Al eerder vertelde ik dat velen zich eerder zorgen maken over de hoeveelheid die zij denken die ik niet eet, dan dat ze daadwerkelijk zien wat ik wel eet. Inmiddels, om iedereen gerust te stellen, ben ik dus ook zichtbaar wat meer gaan eten, of meer wat meer laten zien dat ik echt niet alles laat staan. Maar als ik nu merk dat ik bijna geen gram meer echt afval, denk ik toch dat ik maar weer terug moet naar mijn oude patroon waarin ik mijzelf minder extraatjes toestond en toch aan het einde van de dag geen honger gevoel had. Ik heb nog steeds 1.5/2 kilo te gaan en ik wil gewoon heel graag dat streefgewicht halen, al weeg ik het maar 1 dag.

Maar ja, dat houdt in dat ik dat eventuele koekje op visite weer zal gaan laten staan, of toch dat gezonde broodje maar met kaas weer af ga wijzen. Daar hebben toch eerder de mensen om mij heen een probleem mee dan ikzelf.

Toch ben ik de afgelopen maand wel redelijk gewichtvast gebleven, dat dan weer wel. Ik blijf maar rond de -10 schommelen met soms tot een halve kilo eronder tot een halve kilo erboven. Dat constante is wel weer een fijn gevoel en een teken dat ik geen ‘jojo’ ben geworden. Ik denk dus dat het straks veel minder zwaar zal worden om dit gewicht vast te blijven houden. Als ik er nu alleen eens onder zou kunnen komen...

-9.9 (+0.3)

Remi

Ik heb eens een klein onderzoekje gedaan en wat blijkt? Ik ben echt een van de weinige die het niet kan boeien dat het Nederland voetbalteam vanmiddag een wedstrijd tijdens het WK moet spelen. Dat ze van 13.30 tot 15.15 spelen, weet ik dan toevallig weer wel, maar dat heeft niets met de wedstrijd of eventuele interesse hierin te maken, maar meer met de rust die je dan krijgt qua telefoontjes, e-mails of andere mogelijke manieren van lastigvallen.

Wat is dat toch met mij? Heel Nederland is in rep en roer (of eigenlijk heel voetbalminnend Aarde) en ik word er echt niet warm of koud van. Sterker nog, ik erger me aan hoe idioot de gemiddelde Nederlander zich momenteel gedraagt. Toen Jos Verstappen nog mee reedt in de formule 1 (en toen F1 nog veel groter was dan dat het nu is) werden de huizen toch ook niet oranje aangekleedt? Of liepen 'we' toch ook niet allemaal in supportende shirtjes?

Maar ja, ik heb er echt niets mee. Kan er niets aan doen, ik vind het gewoon niet leuk. Ik kijk er niet graag naar en verveel me als ik dit wel moet doen. Ik vind het dan veel leuker om op de tribunes te letten en 'mensies kijken'.

Inmiddels staat al heel Twitter op zijn kop, Hyves is zenuwachtig, internet is al traag en zowel radio als televisie kunnen het nergens anders over hebben. Wat moet dat zo worden als de wedstrijd daadwerkelijk begint? Misschien dat ik dan ook maar beter in kan pakken want online iets opzoeken zal dan wel helemaal onmogelijk worden.

-10.2 (+0.2)

Vol weekje

Aan het begin van deze week schreef ik nog dat ik weer hard ging trainen en niet meer snoepen. Helaas is dit er deze week weinig van gekomen.


Peet had gevraagd of ik een koopcontract wilde vertalen voor klanten. Op zich natuurlijk geen probleem. Zeker niet omdat het van Zweeds naar Nederlands was... Maar dat klusje bleek toch minder makkelijk dan ik in eerste instantie dacht. Mijn Zweeds mag dan inmiddels aardig goed geworden zijn dat ik teksten goed begrijp, maar om deze dan van Zweedse contracttaal naar Nederlandse contracttaal om te zetten is een pittiger klusje dan ingeschat.
Maar dit hield dus in dat ik deze week minder tijd vond voor sporten dan gehoopt. Bijna al mijn tijd heb ik in die vertaling moeten steken.


Het tweede nadeel van niet sporten en hele avonden achter een computer is dat je veel meer trek krijgt (en al helemaal als je in de keuken zit te werken omdat dat voor mij de beste plek is om achter de flap te werken). Ik heb dus veel meer gegeten dan ik zou hebben gewild (waaronder chocotaart, waar ik volledig het Discovery Channel programma 'Cake Boss' de schuld aan geef, mijn hemel wat kunnen die gasten geweldige taarten bakken).


Het verbaast mij dat ik niet echt ben aangekomen en zelfs minder weeg dan mijn laatste blog. Ik zit nu wel eindelijk weer op het gewicht dat ik 10 dagen geleden woog.
Nu het vertaalwerk er weer even op zit, hoop ik aankomende week toch echt wel tijd te krijgen om wat meer te sporten en zo de extraatjes die ik mijzelf toesta ook weer echt te verdienen.


-10.4 (-0.9)

De Dag Na De Grote Test

En wat ben ik nu blij dat alles weer 'normaal' is. Zo'n calorie-weekend is af en toe best leuk hoor, maar ook zwaar vermoeiend. Ik was echt kapot toen ik vanmorgen wakker werd. Mijn lichaam is het natuurlijk helemaal niet meer gewend dat het zoveel te verwerken kreeg.

Maar nu is alles weer 'gewoon' en ga ik er hard aan werken om die extra onsjes er snel weer af te krijgen. Het valt nog mee wat ik vanmorgen op de weegschaal zag, ik had het erger verwacht, maar ja... ieder onsje meer is er 1 teveel, toch?

Hoe ik mij nu verder voel na gisteravond? Vol! Gelukkig voel ik mij minder schuldig dan ik had verwacht en heb ik er tot nu toe echt absoluut geen moeite mee om mijn lijnpatroon weer op te pakken. Alleen de wijn heb ik wat moeite mee. Dat doe ik voorlopig echt niet meer, of ik nu nog afval of niet. Niet dat het nu zo snel naar mijn hoofd steeg of zo, maar ik voelde het wel. Ook had ik er vanmorgen veel meer moeite mee. Alsof ik 3 flessen achter elkaar leeggedronken had. Grappig hoe snel een lichaam dus kan wennen aan het onthouden van alcohol.

En ik maar denken dat ik mij helemaal vol zou gooien met al het vlees dat ik voor mijzelf had gehaald en de kippenpootjes die ik mij toch had toebedeeld, maar niets is minder waar. Ik heb me nog redelijk in kunnen houden, behalve met de sate-saus... daar kon ik niet van af blijven. Zelfs mijn heerlijke stukje gemarineerde vis werd gedoopt in dit bruine goedje.

Maar zoals ik al zei, gelukkig is alles nu weer normaal en ga ik vanavond Peter maar de garage in schoppen zodat ik de Wii aan kan sluiten en een goed en 'pittig' yoga-programma af kan werken. Nog maar een paar weekjes tot de zomervakantie en ik wil echt in die bikini passen die ik al 2 jaar in de kast heb liggen. Hij past me al wel, maar ik zie nog 1 heel klein rolletje wat ik graag nog wel zou willen hebben.

-9.5 (+0.3)

De Grote Test

Het is zover, vandaag is de dag van de test der uiteindelijk uithoudingsvermogen. Ondanks dat het weer niet helemaal mee zal gaan zitten, gaat de barbecue vandaag aan en een flesje wijn open. Na (morgen precies) 4 maanden lijnen en 10 kilo lichaamsgewicht minder, is dit weightwise geen probleem natuurlijk, maar echt calorieverantwoord kun je het niet noemen. Zeker niet na de afgelopen dagen waar ik 'iets' te veel chili heb gegeten op vrijdag en gisteren zowel een reunielunch heb gehad met een bord vol salade en dressing en 's avonds een bakje bioscooppopcorn op heb. Dat ik maar een paar ons ben aangekomen na deze dagen is mij een wonder


Wat bedoel ik dan met 'uiteindelijk uithoudingsvermogen'? Dat ik vandaag wat meer zal eten is, zoals al gezegd, geen probleem. Ik ga ook niet op een houtje zitten bijten terwijl ik de mannen vleesbonk na vleesbonk naar binnen zie werken. Ik heb wat vegetarisch vlees en magere stukjes vis gehaald (en een pepersteakje, hmmm) en wat 'groenvoer', dus helemaal los ga ik niet eens. Voor het eerst in 4 maanden heb ik ook weer eens een flesje wijn voor mijzelf gekocht, niet dat die helemaal leeg gaat hoor.
De angst ligt bij mij bij het 'daarna'. Ga ik het morgen of overmorgen of de dag erna nog wel uithouden om door te zetten. Ik ben zo bang voor het terugvallen naar mijn oude patroon waarin het me weinig interesseerde dat ik een zak chips at, of 3 kippenpootjes ipv 1 naar binnen werkte of die reeds eerder aangebroken fles wijn 'even leeg maakte, zodat ik hem later niet weg hoefde te gooien omdat'ie al langer dan een paar dagen in de koelkast stond'.
Gisteravond na thuiskomst van de bios zat ik nog even op de bank en ik had echt zin in alvast een glaasje wijn. De fles die ik gisteren heb uitgekozen is natuurlijk wel een van de lekkerste en zo droog dat je er bijna mes en vork voor nodig hebt. Het was echt een perfect moment om ook een glaasje in te schenken maar ik heb het puur niet gedaan om die angst voor terugval. Want hou ik op bij 1 glaasje? Krijg ik dan ook niet de neiging om toch een paar chipjes uit die zak te pakken en hou ik het dan ook maar bij een paar chipjes en leeg ik niet alsnog weer een hele zak?


Ach, misschien moet ik niet zo doomdenken en het gewoon over mij heen laten komen. Het zal ongetwijfeld wel meevallen en ik kan altijd vanavond de Wii aanzetten en een zwaar yoga-programma opstarten, dan heb ik ook nog eens geen tijd om aan eten te denken. Als ik dat een paar daagjes goed vol hou, sport ik die extra calorieen er ook zo weer af... hoop ik.


-9.8 (+0.5)

Stabiel

Ik kan merken dat ik richting mijn laagtepunt qua gewicht aan het zakken ben. Het gaat nu zo langzaam en zo voorspelbaar. Ik kan vaak een dag van tevoren al aangeven of de weegschaal de volgende ochtend hoger of lager aan zal geven dan de dag ervoor. Niet altijd, want soms sta ik nog steeds erg verbaasd over de onsjes meer of minder die ineens weergegeven worden.


De gemiddelde kilo per week is nu plaats aan het maken voor onsjes. Maar ook dat hoort erbij, ga ik van uit. Tot nu toe ben ik deze maand net 1 kilo afgevallen (tenminste, volgens de stand van vanmorgen dan. Gisteren kon ik dit nog niet zeggen). Maar eerlijk gezegd, heb ik ook liever dat het langzamer gaat dan zo snel. Hoe langzamer het gaat, hoe zekerder ik ben dat het er ook vanaf blijft. Ik wil niet zo'n jojo worden die constant moet 'bijlijnen' omdat er toch weer een paar kilootjes bijgekomen zijn en daardoor niet meer in mijn broek of rok pas.

Inmiddels heb ik ook een Wii-Fit Yoga 'spel' gekocht, dus nu kan ik thuis ook dagelijks mijn yoga-oefeningen doen. Niet alleen is dit heerlijk ontspannend, maar kan daarbovenop ook die laatste rolletjes wat strakker maken (wie nog steeds denkt dat yoga alleen maar in kleermakerszit zitten neurien, daag ik uit eens een sessie met mij mee te doen :-P). Joh, voor ik het weet doe ik straks niet onder voor een Hollywood-figuurtje, haha.

Ik zal Peet vragen om vandeweek weer een foto te maken om de nieuwe tussenstand te laten zien. (en ik zal proberen weer wat regelmatiger te bloggen. De inspiratie is de laatste weekjes wat minder, maar dat zal ik proberen weer wat terug op peil te krijgen)

-10.3 (-0.5)