Na bijna een jaar kunnen we zeggen dat we redelijk zijn geïntegreerd. We hebben voor zover we weten alle tradities overgenomen, we hebben ons aangepast aan de cultuur en spreken de taal al een aardig mondje. We zijn al redelijk verZweedst, zo te zeggen.
Er is alleen toch die ene traditie uit Nederland die we, zeker ik, niet zomaar op kunnen of willen geven; Sinterklaas. Iedereen die mijn bio op FaceBook wel eens heeft gelezen, weet dat ik de goede Sint zelfs als mijn geloofsovertuiging heb ingevuld.
Daryn mocht dus gisteravond, voor hem geheel onverwacht, ineens zijn schoen zetten. Had de grootste lol in hoe ik vol bleef houden dat de goedheiligman heel misschien wel eens een Pietje hier in de buurt kon hebben.
Vanmorgen liet hij dan ook vol trots zijn schoenvulling zien. Een kleine doosje met kerstsnoepjes. Tja, tradities kunnen we proberen hoog te houden maar de Sint&Piet snoepjes liggen hier nog steeds net niet in de winkel. Daryn was hier net zo blij mee, had niet anders verwacht.
Volgend weekend is het eerste advent en voor vele Zweden is dit het startsein om hun huis weer in kerstsferen om te toveren. Ook hier zullen wij nog heel even van die traditie af zien. Die kleine Nederlandse traditie blijft er hier in. Geen boom of versiering in huis voor we de Sint weer uit hebben gezwaaid. Maar op 6 december gaan wij ook los. Niemand die mij tegenhoudt...

No comments:
Post a Comment