Echt gebeurd!

Iedereen die mij echt kent, weet wat voor een koukleum ik ben. Ik kan gerust een vestje pakken als het buiten in de 20 graden is en iedereen loopt te puffen. Iedereen keek mij ook altijd vreemd aan als ik het over de verhuizing naar Zweden had. 'Jij naar Zweden? Daar waar het altijd koud is?' 'Ja, dames en heren, ik ga naar Zweden en neem veel truien mee voor in de winter als het vriest.'

De hele zomer heb ik hier lopen puffen. Zelfs in september liep ik nog in shirtjes zonder vestjes en 's avonds met kloppende voeten van de warmte.

Toch bleef ik wel een beetje zenuwachtig voor als het weer echt om zou slaan en de herfst, winter en vrieskou hun entree zouden maken. Zeker omdat ik toch een beetje op de centen probeer te letten zolang ik geen werk heb.

En wat denk je? Okay, als ik op de bank of aan mijn bureau zit om werk te zoeken, sla ik een dekentje over mij heen. Ook omdat ik dat gewoon lekker vind. Maar als ik verder gewoon in huis bezig ben? Opruimen, wassen, je kent het wel... die verwarming blijft uit en ik heb nergens last van!

Ik kan het zelfs nog veel sterker vertellen... Peter klaagt eerder dat hij het koud heeft dan ik. Ik sta soms verbaasd als hij zegt dat hij de kachel op gaat stoken. 'Heb je het koud dan?'

Wie had dat ooit gedacht? #tochweleenbeetjetrots