Het is zover. Eerste advent is eindelijk aangebroken. Als niet-gelovige is het voor mij eigenlijk niet meer dan het mogen gaan aftellen tot kerst en het excuus om nog meer kaarsjes aan te kunnen steken.
In Nederland deed ik al een paar jaar ook aan deze traditie mee maar als ik nu hier om mij heen kijk, zie je dat het ook veel meer betekent. Dit weekend is het een explosie geweest aan kerstversiering-inkopen. Sommige schappen waren zelfs al leeg, in afwachting om snel weer bijgevuld te worden door het extra personeel dat in andere paden ook al druk bezig was met lege schappen.
Om mij heen hoorde ik ook velen al praten over de versiering die dit weekend opgehangen zou gaan worden. Daar waar in Nederland de meesten hun boom optuigen in de week na Sinterklaas (als traditie na het vieren of gewoon omdat ze het anders te vroeg vinden of wie weet welke andere reden ze hebben), is het traditionele weekend blijkbaar het weekend van het eerste advent.
En ik? Ik moet me als een idioot inhouden om niet mee te doen. Ik heb toch net dat kleine beetje Nederlandse traditie gevoel nog teveel in mijn bloed zitten. Eerst moet 5 december afgesloten worden en daarna komt de boom pas in huis. Al zolang als ik zelf mijn boom optuig in mijn eigen huisje, heb ik altijd weten te wachten tot 6 december en zo ga ik het toch ook dit jaar weer proberen.
We zullen wel als 'die gekke Hollanders' bestempeld worden. 'Zij moeten nog integreren, misschien weten ze dit niet.' We zien wel wat ze ervan vinden. Laat ze maar lekker ;)
Maar... Een heeeeel klein beetje meedoen, mag wel. De eerste adventskaars-standaard staat netjes met 1 kaarsje aan en okay... dat lichttrappetje, dat is hier bijna een wet! Ik kan toch niet tegen de wet in gaan?
No comments:
Post a Comment