ik heb mijn stoute laarzen aangetrokken en ben naar Svalöv gereden naar Svalövs Gymnasiet en vanaf vanmorgen half 12 sta ik officieel op de wachtlijst voor extra lessen SFI.
Maar waarom dan? Hoor ik je vragen. Mijn Zweeds is beter dan de gemiddelde emigrant. Soms nog beter dan emigranten die hier al een aardige tijd wonen (Nee, ik probeer niet op te scheppen, het is iets dat mij de laatste tijd erg is opgevallen...).
En toch... Thuis zitten is nu niet echt goed voor je verdere taalontwikkeling. Ik ben niet iemand die de hele dag televisie kijkt of radio luistert dus in huis hoor ik overdag geen Zweeds. Lezen gun ik mijzelf de tijd niet voor want het huis komt niet vanzelf aan kant en die baan komen ze mij ook niet spontaan aan de deur aanbieden.
Ik heb gewoon het gevoel alsof ik nu stil sta, ik kom niet verder en dat kan ik niet uitstaan. Ik heb wat dat betreft veel te weinig geduld. Als het aan mij lag, zou ik het liefst een programma uploaden et voila. Maar helaas lukt dat tot nu alleen nog in films.
Dus, dan maar terug die schoolbanken in. Heb er nog zin in ook. Ben ik gelijk wat meer onder de mensen (want op het platteland zie je maar weinig mensen, tenzij je iedere dag naar de winkel gaat).
Maar voorlopig sta ik op de wachtlijst. Blijkbaar ben ik niet de enige die staat te popelen om de taal echt volledig machtig te worden. Zo heel lang zou het niet dure, zeiden ze. En dan zal ik toch eerst die test moeten doen die uitwijst in welke niveau-klas ik mag plaatsvinden.
Tot die tijd verplicht ik mijzelf om toch iedere dag, al is het maar een uurtje, even wat tijd voor mijzelf te pakken en heerlijk een Zweeds boek in te duiken... Ook niet vervelend hoor ;)
No comments:
Post a Comment