Ik moet weer even iets kwijt. Heb vandaag zo iets vreemds meegemaakt.
Toen ik nog op de middelbare school zat, had ik van een paar klasgenoten een bijnaam gekregen; 'rare' en na vanmorgen denk ik dat ze daar misschien niet eens zover naast hebben gezeten...
Voor ik de titel van mijn blog kan verklaren, moet ik eerst iets uitleggen, anders snapt niemand waar ik het in hemelsnaam over heb (komt ineens mijn bijnaam weer naar boven, maar dat terzijde).
Al bijna 10 jaar zijn Leonie en ik hele goede vriendinnen van elkaar. Vanaf het begin hebben we een connectie gehad met elkaar en ook al spreken we elkaar soms maanden niet, we kunnen altijd bij elkaar aankloppen.
Tot zover de uitleg, nu verder met mijn verhaal:
Vanmorgen begon ik mijn werkdag, zoals altijd met een kort rondje fora en blogs checken. Maar ik had een vreemd gevoel dat ik niet kon verklaren, alsof ik ergens op zat te wachten, maar niet wist waarop of waarom.
Een uurtje later, kreeg ik datzelfde gevoel alleen dit keer wist ik wel wat het was. Om een of andere reden wist ik dat Leonie geblogd had. Ik had haar die ochtend nog niet gesproken, dus ik kon dat niet weten, maar toch was het zo.
Uiteraard ging ik gelijk kijken of mijn gevoel juist was, maar er stond geen blog. Een normaal mens zou dan denken dat die het dan wel verkeerd had gevoeld. Maar dat gevoel kreeg ik niet, het enige wat ik wist was 'dan is ze nog niet klaar met schrijven, ik check zo nog wel een keer'.
Echt eng werd het pas toen na een uurtje ik nog een keer ging kijken et voila... daar stond haar blog, precies zoals ik gevoeld had. Ik vond het gewoon bijna eng worden.
Dit soort telepathie of hoe je het ook wilt noemen heb ik nog nooit zo met 'anderen' ervaren. Met Peet wel, wij hebben vaak ook zo'n enge telepathie, maar ik heb dit, volgens mij, echt nog nooit zo met iemand anders dan Peet meegemaakt.
Is dit normaal? Of moet ik toch mijn bijnaam van de middelbare school maar aan gaan nemen?
1 comment:
Believe me! Er is zoveel meer dan wat wij weten. En alleen omdat we het wetenschappelijk niet kunnen benaderen zou het dan niet bestaan. Maar we bestaan allemaal uit energie, en energie kun je overbrengen. Dat we het niet zien, wil niet zeggen dat het niet bestaat. En het is niks zweverigs, kijk maar naar de dierenwereld. Die leven op hun zesde zintuig. Een kwartier voordat Andreas de oprit oprijdt, zit Bobbie al in spanning te wachten. Die voelt dat gewoon. Er zijn duizenden voorbeelden.
Dus niks raars.. Heel gewoon.Leer er voor open te staan. Dan gaat er een wereld voor je open.
Post a Comment