Voor het eerst sinds mijn laatste bezoek aan de maatschappelijk werkster voor mijn burn-out, heb ik weer een stress aanval. Zit er zelfs nog middenin. Ik zie het even niet meer, bomen en bos zijn een grote warboel van bladeren en kan geen van beiden scheiden van de ander.
Nu weet ik dat ik dit makkelijk op kan lossen door simpel alles even voor mijzelf op een rijtje te zetten, maar dat is nu juist mijn probleem. Als ik dit gevoel heb, dan lukt mij dat gewoon niet. Dan is het niet alleen een chaos op mijn bureau, maar ook in mijn hoofd en het is dan zo verschrikkelijk moeilijk om die warboel in mijn hoofd op rij te krijgen.
Zelfs even een paar minuutjes alles van mij afsluiten door bijvoorbeeld even naar het toilet te gaan, werkt dan niet. Dan kom ik terug en zie ik de chaos weer liggen en bam… ben ik weer terug bij af en soms zelfs nog verder naar beneden.
De stress zit letterlijk in mijn keel, ben er gewoon misselijk van en om nu te zeggen ‘gelukkig is het vrijdag, bijna weekend, dus je kunt zo 2 dagen bijkomen’ gaat nu ook niet op. Mijn hele weekend is al vol gepland vanaf het moment dat ik hier strakjes wegfiets tot het moment dat ik hier weer naartoe mag fietsen. Terwijl alles dat ik heb gepland juist leuke dingen zijn. Maar ik weet dat door al die hele leuke dingen te doen ik weer klusjes moet laten liggen zoals dat verrekte verfwerk wat maar niet af komt, of de was die weer opstapelt, het huis dat hard toe is aan een schoonmaakbeurt en ga zo maar door.
Ik weet dat ik de enige ben die mijzelf hier doorheen kan slepen, ik moet hier gewoon even doorheen. Hopelijk is dit gevoel over een uurtje of 3 weer over. Ik moest het gewoon nu even van mij afschrijven en daar vond ik 'hier' de perfecte plek voor...
1 comment:
Meis, ik weet precies hoe je je voelt. En denken aan dat het weekend voor de deur staat helpt niet want het zit dieper dan zo. Het enige wat ik je kan adviseren is dat het zo is. Het zij zo dat je je kut voelt en gestresst voelt, het is niet anders. Dat kreeg ik altijd als tip van Pia als ik een paniekaanval kreeg; niet tegen vechten, laat maar komen. Het zij zo! Want anders ga je jezelf allemaal gedachtes in je hoofd prenten die je zogenaamd beter laten voelen, maar dan word je niet beter, en dan geeft dat nog eens extra stress.
En het onder woorden brengen, zoals je nu in je blog deed, helpt ook een beetje.
Laat maar gauw weten of het gewerkt heeft.
xxx sterkte
Post a Comment