Op en Neer

Ik voel me de laatste dagen net een jojo qua gewicht. Iedere ochtend voor ik mij aankleed, ga ik altijd even op de weegschaal staan maar er is momenteel geen peil op te trekken. Gisteren bijvoorbeeld woog ik 3 ons minder dan woensdag maar vandaag ben ik weer terug bij mijn gewicht van woensdag. Als ik dus vandaag een tussenstand zou moeten geven, wat dus ook die van woensdag zou kunnen zijn, is het verschil sinds vorige week 0.6 kilo.


Toch mag ik dan nog steeds niet klagen. Als ik nu nog iedere week een halve kilo eraf krijg, dan zit ik over 10 weken op mijn gewenste gewicht, ruim op tijd voor de zomervakantie dus (en aangezien Lies en ik een bikini-afspraak hebben, komt dit dus mooi uit).

Vandaag heb ik ook onverwacht weer een broek aan die ik eigenlijk al op de afvoerstapel had gelegd. Hij pastte niet meer en ik ging er destijds ook van uit dat hij nooit meer zou gaan passen. Een tijdje heb ik geaccepteerd dat ik dan maar wat meer moest wegen, of ik dat nou leuk vond of niet. Ben ik blij dat ik naar Lies ben gaan luisteren en niet naar mijzelf want die broek is nog een leuke ook. Voor het perfecte zou ik eigenlijk nog een kilootje meer eraf moeten, maar hij zit goed en het ziet er niet 'ranzig' uit, dus yay.

Verder is het een vreemde week geweest, vandaar dat ik ook weinig van me heb laten horen. Een korte samenvatting: pupjes die behoeften doen waar het niet hoort (lees: OP BED! grrrrrrr), auto's die ermee besloten te stoppen, problemen met het uitzendbureau van Peet waardoor hij bijna niet uitbetaald kreeg (en dit alleen door grove fouten van het UZB zelf!), familie waar het niet goed mee gaat (you know who you are en weet ook hoeveel ik aan je denk :-) ) en dan nog wat kleine dingetje en tot overmaat van ramp: weeeeeer de staatsloterij niet gewonnen (nou ja, € 7.50 gewonnen, maar daar kan ik nog steeds niet van verhuizen...)!

Bij de MW is het maandag redelijk verlopen. Ze was tevreden over mijn vorderingen en zeer blij te horen dat ik mijn dagen vaste indelingen probeer te geven (iets wat mij nog nooit gelukt is, ik kon mijzelf wel bepaalde taken op vaste data toewijzen, maar nooit hele dagen vaste indelingen, maw total chaos vaak dus).
Toch heb ik haar ook over mijn angsten voor een terugval verteld en daar maakt zij zich zorgen over. We hebben samen besloten dat we mijn volledige terugkeer nog een weekje uitstellen en dat ik volgende week toch nog een aangepast rooster (zei het maar een uurtje minder) aanhou en dat ik per 22 maart weer ‘volledig hersteld’ terugkeer. Mocht dit nu niet lukken, gaan we kijken wat we verder kunnen doen.
Op zich heb ik er na 2 dagen weer ‘fulltime’ (dus 7 uur werken) redelijk vertrouwen in. Zolang ik mijn rustpunten maar pak, zowel op werk als thuis. Tijd voor Daryn en tijd voor mijzelf in de middag hebben we omgedraaid: ik pak eerst een minuutje of 20 voor mijzelf voor ik mijn volledige aandacht aan Daryn ga geven. Dit zal uiteindelijk voor hem ook beter uitpakken omdat ik het dan uiteindelijk niet als verplichting zal kunnen gaan zien om hem aandacht te geven. Ik heb dan alle aandacht omdat ik even een momentje van rust voor mijzelf heb gehad (nee, ik zonder mij juist niet af, maar ga even lekker zitten met een bakje thee oid en een boek).
Over een paar weekjes ga ik weer terug en dan gaan we evalueren hoe de laatste paar weken fulltime zijn geweest.