Halfway Marker

Tenminste, dat gok ik dan. Aangezien ik nog steeds enorm schommel (en dan niet een onsje hier of daar, maar soms tot zelfs een halve kilo!) is er weer eens geen peil op te trekken. Ik gok dan maar dat het gewicht van vanmorgen wel een beetje klopt.

Als het inderdaad klopt, dan mag ik inmiddels bijna mijn halfway-marker vieren, oftewel Ik Ben (bijna) Op De Helft!
Met de stand van vanmorgen ben ik nu, na 4 weken, 4.4 kilo kwijt en ik wil ongeveer 9 kilo in totaal kwijt. We komen dus eindelijk aan de goede kant van de teller.


Het nadeel is wel dat het vanaf nu alleen maar moeilijker wordt om die paar onsjes eraf te krijgen. De eerste aantal kilo’s vliegen wel, maar daarna...
Zoals ik nu steeds gemiddeld een kilo per week verloor (tenminste, week 1 gelijk 2, daarna 1 en vanaf dat moment was het allemaal een beetje onduidelijk ;-) ), zal dat nu wel allemaal iets minder worden, misschien een half kilootje per week, of misschien nog wel minder. Mijn lichaam is al redelijk gewend aan de mindere hoeveelheden voedsel die het voorheen mocht verwerken en daar is het zich ook op aan aan het passen. Dat is natuurlijk wel goed want dat houdt in dat ik straks ook gewoon minder voedsel WIL eten. Maar het houdt ook in dat mijn gewicht dus steeds langzamer af zal nemen. Ach, hoe langzamer het gaat, hoe zekerder ik kan zijn dat het permanent eraf blijft.

Ook hou ik nu al een beetje rekening met de aankomende vakanties. Ik ga me daar niet in bochten wringen, ik wil natuurlijk ook wel een beetje genieten. Dat bakje chips en dat wijntje op de bank met mijn boek op schoot is hetgene waar ik altijd naar uitkijk, dus dat wil ik nu niet anders gaan doen. Zij het dan wel dat ik het in veeeeeel mindere maten zal doen. Dus niet iedere avond een bakje chips, maar misschien maar 2 keer. En aangezien onze NL oven het, op zijn zachtst gezegd, nu niet echt denderend doet (lees: een gloeilamp krijgt een pizza nog sneller gaar...), hebben we voor SE een week lang bijna alleen maar oven-gerechten op het programma en tja, de meeste oven-gerechten staan nu niet echt bekend om hun low-calories.
Een kilootje erbij is dan ook niet erg en op die manier heb ik na de vakantie weer goede moed om verder te gaan.


Toen ik vanmorgen het resultaat op de weegschaal las, was ik ook gelijk zo enthousiast dat ik ‘dat ene bloesje’ dat ik al een jaar lang ongedragen in de kast had hangen maar eens uit die kast heb gehaald en gekeken of het nu wel past en joepie ik heb het ding toch niet voor niets gekocht. Zoals je begrijpt, met dit heerlijke lenteweer, heb ik hem maar gelijk aangehouden.


Nog een kilootje te gaan en dan gaan we ook ‘De Broek’ passen... I’ll keep you posted!