Na mijn euforie van dinsdag, ging ik gisteren met frisse moed gewoon verder op de weg die ik nu anderhalve week al neem. Daryn zou 2 nachtjes bij oma logeren en ik ging ook weer naar de sportschool die avond, dus extra calorien verbranden.
Omdat Daryn dus ook niet thuis zou eten, kon ik maken wat ik wilde zonder dat ik mij zorgen hoefde te maken dat de kleine man het niet lekker zou vinden. Ik dacht spontaan een gehaktbrood te maken. Ik had natuurlijk beter kunnen weten met die kl***-Blokker-oven die we nu hebben (vorige oven is ermee gestopt en ik wilde geen nieuwe dure meer kopen met de verhuizing in het vooruitzicht. In NM hebben we al een hele goede oven). Ik had de oven al hoger in temperatuur gezet en de tijd al langer ingesteld dan aangegeven, maar uiteraard was na een uur dat hele ding nog lang niet gaar. Ik pakte toen de verpakking er nog eens bij en merkte dat ik nog niet had gekeken naar de waardes die ik zo zou gaan eten: Help, 570 calorien voor een stukje! In een keer was ik blij dat het hele ding nog niet gaar was, nu kon ik het nog laten staan en dat deed ik dus ook braaf.
Maar, door het laten staan van mijn stukje vlees, had ik voor die avond eigenlijk niet genoeg voedsel binnengekregen, zeker niet in combinatie met het sporten van later op die avond. Na het sporten, heb ik dan ook nog iets kleins gegeten (zo'n standaard tussendoor-snack, iets van een granenkoekerig iets of zo). Maar dan nog kwam ik toen ik naar bed ging nog niet tot de 900 calorien voeding, dat was natuurlijk veeeeel te weinig en dat heb ik geweten ook. Toen ik eenmaal naar bed ging, had ik honger en voelde ik mij zelfs slap. Dat is nou ook weer niet de bedoeling. Ik wil graag een aantal kilo's kwijt, maar dan wel verantwoord.
Ik ben toen alsnog niet uit bed gestapt, want alles wat ik dan naar binnen zou werken, breek je helemaal niet meer af en dat zet dus dubbel aan.
Vanmorgen heb ik dus braaf maar eerst wat gegeten (waar ik snel spijt van kreeg omdat mijn maag dat op de vroege ochtend niet gewend is) en heb ik een extra tussendoortje gepakt. Maar toch bleek dat vanmiddag nog niet helemaal voldoende. Vanmiddag toen ik mijn oma in het ziekenhuis op ging zoeken, voelde ik mij alsnog slapper worden en mijn lichaam schreeuwde om suiker. Dan kun je maar 1 ding doen en dat is dan voor 1x zondigen en wat chocola tot je nemen (en dat was me toch erg… haha). Na 2 kleine stukjes voelde ik mij ook direct een stuk beter.
Dus de wijze les die ik heb geleerd: Je kunt te veel te goed willen doen, maar overal waar 'te' voor staat is ook weer niet goed. Af en toe zondigen mag best. Een lichaam heeft nou eenmaal ook vetten en suikers nodig, of je het nu leuk vind of niet.
Maar aan de positieve kant: het 'laten liggen' gaat me wel steeds beter af. Ik vind het al een stuk makkelijker om Peet te zien snoepen en de rest van die reep chocola ligt ook nog steeds in de keuken onaangeraakt en daar heb ik helemaal geen moeite meer mee. Dat neemt niet weg dat ik nog steeds wel 's avonds de neiging heb om alles overboord te gooien en alsnog die zak chips uit de kast te pakken, maar ik weet me in te houden.
2 comments:
He Steefje..goed van je dat je er zelf achter kwam dat je te weinig gegeten had en dat je de oplossing ook gevonden had. Het is ook mijn valkuil: dat ik te weinig eet. Dat is echt funest. Zeker als je zo´n doorgewinterde jojolijner bent als ik. Wat lief wat je zei over mijn figuur trouwens? Je bent echt een schatje he. Jouw figuurtje is pas om door een ringetje te halen.xxx
I meant every word of it, dat je dat maar weet. :-D
Post a Comment