Wat is het stil

Ik hoor het gewoon zeggen 'wat is het ineens weer stil hier'. Na 2 maanden regelmatig bloggen valt het mij ook tegen dat het hier zo stil blijft.

Helaas heb ik er een goede reden voor. Daryn is helaas al 2 weken goed ziek en de laatste twee weken heb ik mijn blogtijd moeten inwisselen voor zuster Mamma tijd en meerdere bezoeken aan de Vårdcentralen (de zorgpost) waar we verschillende zusters en een arts hebben gezien.

Voor Daryn zal ik niet te veel uitweiden wat hem allemaal mankeert (hij krijgt nu eenmaal 'die' leeftijd he? ;) ) maar het heeft even kantje-boord geleken of hij had in het ziekenhuis gelegen.

Langzaam maar zeker zien we ons mannetje weer beetje voor langzaam beetje terugkomen naar zijn vrolijke zelf maar we zijn er nog niet.

Hopelijk voor ons allemaal maar het meest voor hem, duurt dit ook niet lang meer. Na twee lange weken heeft hij dit meer dan verdiend. Zeker met de feestdagen die nu echt niet lang meer duren. Aanstaande woensdag is het voor ons zover. Onze eerste echte Julafton als Zweedse inwoners. Weg met tweede kerstdag, eerste kerstdag is ook nog wel leuk maar Julafton is THE day of the week.

Dus aan jullie allemaal het lieve verzoek; kruis wat je kruisen kan, steek iedere kaars aan die je kunt vinden en help meehopen dat hij woensdag opgeknapt is.