Alexander

Anderhalve dag werden we hier bang gemaakt. De Grote Alexander zou eraan komen. De storm die de storm uit 2005 misschien wel eens zou kunnen overtreffen. Rond een uur of 1 zou hij binnen komen rollen en zou dan een tijdje aardig huishouden.

Uiteraard hebben wij gezorgd dat we voor die tijd alles buitenshuis geregeld hadden. Om 1 uur zaten wij ook veilig binnen, in afwachting van wat de weersvoorspellingen beloofden.

Maar om 1 uur regende het wel redelijk hard, zelfs met wat natte sneeuw.  Maar om nu te zeggen 'jeetje Pietje, gaat het nu echt beginnen?', nee, toch niet echt. Sterker nog, het was praktisch windstil. De stilte voor de storm, dachten we nog.

Om 5 uur zagen we op het nieuws dat Alexander het toch wel al aardig naar zijn zin had. Het waaide hier weer stevig, net als de afgelopen dagen, maar nog steeds niet zo hard als dan we op het nieuws zagen.

Maar... om een uur of acht was het zover, Alexander had eindelijk ook Billeberga weten te vinden. Ruim 2 uur lang heeft hij het echt goed naar zijn zin gehad, heeft het kleine beetje hout dat nog buiten lag opnieuw ingedeeld en alle kleine dingetjes die je niet wist dat die ook buiten lagen ook aan andere buren gegeven maar verder heeft hij alles netjes achtergelaten.

Vanmorgen was voor het eerst in dagen een heel ander uitzicht vanuit het raamkozijn: de zon scheen, de lucht was helder en de bomen dansten zachtjes mee op het briesje dat over kwam. Wat een verandering en wat een opluchting. Van mij mag het zo wel weer even blijven. Laat Alexander maar bij iemand anders gaan spelen...