Nadat we vanmiddag het bericht kregen dat de assistent investeerder het initieel niet zou halen, zonk bij mij aardig de moed in de schoenen. Zelfs toen eenmaal de nieuwe afspraak voor vanavond was gepland, was ik persoonlijk nou nog niet echt positief gestemd. Ik was zo bang dat hij alsnog niet op zou dagen of dat hij direct nee zou zeggen als hij überhaupt op zou dagen. Ik was ook niet zenuwachtig tot een uur of zeven. Ik had echt een 'eerst zien, dan geloven' gevoel in mijn donder en dat veranderde niet tot Peet rond 7 uur zei dat hij er als het goed is al om 19.45 zou zijn, hij was in ieder geval onderweg.
Tja, en toen pas brak bij mij het zweet uit. Gaat'ie toch echt opdagen? Gelukkig ben ik zeer stressbestendig en ben ik heel rustig op de bank gaan zitten wachten (lees: Help! er liggen weer vlokken hondenharen en de afwas moet nog weg en zijn alle kamers nu echt netjes en zit dat haar nog goed en, en, en...)
En inderdaad om 19.45 stopte er een auto en stapte er een niet al te grote Chinese man uit (die overigens bijna alleen Frans sprak...). Peet heeft deze heer rondgeleid en hij was zeer onder de indruk, van zowel het huis als de omgeving. Helaas was het alleen te donker om nog foto's te kunnen maken die hij nodig heeft voor zijn presentatie. Heel binnenkort komt hij terug om deze foto's te maken bij daglicht. Zodra hij daarna akkoord heeft van zijn werkgevers (dus de investeerders zelf) kan hij alles rond gaan maken en kunnen wij de notaris direct in gaan schakelen. Er is in ieder geval afgesproken dat alles voor eind november rond zal zijn.
Het is dus nog geen definitief 'ja', maar ik denk toch dat we weer een stapje dichterbij zijn. Nog heel even doorduimen, kruisen en in kaarsenwalmen zitten dus
No comments:
Post a Comment