Vandaag is het zover, de grote dag! Vandaag komen we erachter of we de verhuisdatum vast mogen gaan zetten!!
Peter gaat vanavond praten met de investeerder die zo geinteresseerd is in ons huis en ze zullen dan de details voor het koopcontract gaan bespreken... Als die details allemaal goed zijn en ze komen tot een goede overeenkomst, zouden we in principe volgende week al met de notaris om tafel kunnen gaan zitten om alles officieel te maken.
Nee, natuurlijk verhuizen we niet volgende week al, dat duurt dan nog wel een paar maandjes, maar we willen alles wel zo snel mogelijk notarieel vastleggen zodat beide partijen zekerheid hebben.
Hoe voel ik me nu?
Vandaag heb je niets aan me, verwacht niets van me want er komt toch niets uit mijn handen. Ik doe er nu al ruim een half uur over om een simpel mailtje te sturen naar een collega (tja, wat ga je dan doen als dat mailtje niet lukt... juist, logisch toch?).
Verder ga ik nu wel de realisatie voelen dat het nu toch eindelijk op het punt staat te gaan gebeuren waarschijnlijk. Eindelijk mag ik straks dozen gaan inslaan, planning maken, formulieren invullen, werk opzeggen en ga zo maar door. Het voelt toch wel erg spannend aan nu.
Maar... zover zijn we nog niet. Eerst vanavond door die bespreking heen. Wie weet loopt het allemaal alsnog op niets uit omdat ze niet overeen kunnen komen (lijkt me sterk, maar je weet maar nooit).
Ik heb me voorgenomen om pas te beginnen met voorbereiden zodra de kogel echt door de kerk is, eerder niet.
Nu moet ik alleen vandaag nog door zien te komen...
No comments:
Post a Comment