Verklaring

De laatste weken is het bijna dagelijkse kost dat ik mij lijk te moeten verantwoorden tegenover familie, vrienden, kennissen of collega's over mijn 'lijngedrag'. Steeds meer krijg ik de vraag of ik nu niet 'erg ver' ga en of ik nog echt wel aan mijzelf en mijn gezondheid denk.


Toch hou ik mij puur aan simpele richtlijnen: let op de hoeveelheid calorien die je naar binnen werkt en probeer ook wat calorien te verbranden. Meer dan dat doe ik niet. Dat ik dan inderdaad bij iedere maaltijd, tussendoortje of extraatje eerst kijk hoeveel kcal er inzitten, is voor mij eigenlijk niet meer dan logisch, maar toch blijkbaar voor buitenstaanders erg vreemd en uiteindelijk zorgwekkend. Want eet ik nog wel genoeg, let ik echt niet te veel op die calorien en eet ik nu echt alleen dingen die zogenaamd calorieverantwoord zijn? Die vraag kan ik simpel antwoorden: ja en nee. Ja ik eet absoluut nog wat ik lekker vind, tuurlijk doe ik dat. Ik ga geen dingen eten die ik niet lekker vind, alleen maar omdat er weinig calorien in zitten. Maar... ja, ik let ook zeker op de hoeveelheden kcal in een maaltijd want hoe meer kcal in een maaltijd, hoe meer ik binnen krijg en dus hoe minder ik af kan vallen, it's that simple. Toch zal ik bepaalde maaltijden echt niet laten staan omdat ze te calorierijk zijn. Lasagna en tortillataart staan nu niet echt bepaald bekend om hun lage hoeveelheid kcal, toch komen deze beide gerechten regelmatig op tafel. Waarom zou ik dit ook niet eten? Maar daartegenover zorg ik dan wel weer dat er minder tussendoortjes gegeten worden, of dat ik die dag juist iets meer beweeg, om zo toch het gemiddelde kcal van die dag een beetje in evenwicht te brengen.


Wat mij nog het meest verbaast is de reactie als ik vertel dat ik iedere ochtend een bord havermout met een half banaantje eet. Dat ik dat echt lekker vind, schijnt bijna iedereen te verbazen en daardoor verhoogt het de bezorgdheid om mijn gezondheid alleen maar meer. Dat ik hier iedere ochtend weer van geniet, schijnt echt moeilijk te geloven te zijn, maar toch is het echt zo. Sterker nog, als het aan mij ligt, eet ik in de weekenden tijdens de lunch nog zo'n overheerlijk maaltijd. Dat er nog eens erg weinig kcal in zitten is voor mij puur een bonus. 'Icing on the cake' zeg maar.


Vergeet niet dat je er niet komt met een paar weekjes even intensief lijnen om vervolgens weer vrolijk door te gaan zoals voorheen. Voor je het weet zitten die kilo's er weer aan en dat wil ik juist niet. Door door te zetten, niet toe te geven maar ook niet te veel te willen, bereik je je doel en dat is waar ik voor ga. Ik wil blijvend die kilo's eraf houden. Ik hou mijn aan de aangeraden norm van minder dan 1 kilo per week afvallen zodat die kilo's die ik net kwijt ben ook niet snel meer terugkomen. De laatste tijd val ik gemiddeld iets minder dan 5 ons per week af, precies goed dus.


Dus om voor iedereen nu alle zorgen weg te nemen: Ik eet echt alleen wat ik lekker vind, ondanks dat ik toch ook wel op blijf letten op wat er in zit. Ik eet ook echt niet te weinig, sterker nog, ik eet misschien wel meer dan iemand die een daadwerkelijk 'dieet' volgt. Ik eet ook echt nog wel snoepjes en patat en dergelijke, alleen veel minder dan voorheen (dat kan ook bijna niet anders, want voorheen vrat ik gerust een halve snoepbak leeg). Ook geniet ik echt nog van het afvallen, ik vind het echt leuk, maar weet straks mijn grenzen te vinden. Ik weet tot hoever ik kan en mag gaan en daar blijf ik zelfs nog een paar kilo boven zitten.


En de allerlaatste twijfelwegnemer: kijk eens hieronder naar mijn tussenstand...


9.3 (+0.3)