In A Twinkling

Monday, 16 March 2009

Hou vingers, tenen, armen en benen gekruist...

Mocht je nog meer ledematen kunnen kruisen, aanstaande vrijdag om 10 uur hebben we dit hard nodig.

Vorige week zijn we naar de emigratiebeurs geweest, waar ALMI schitterde door afwezigheid. Tijdens het laatste contact, 2 dagen daarvoor, bevestigden zij nogmaals dat ze aanwezig zouden zijn op de stand, maar na 8 keer de hele beurs rondgelopen te hebben (jawel, heb geteld...) konden we ze nog niet vinden. Ook anderen die we gesproken hebben, konden de stand van ALMI niet vinden.

Wel hebben we een heel leuk gesprek met de huidige eigenaren van het hotel en met de burgemeester van Storfors gehad. We kwamen erachter dat als deze 'burgermoeder' iets echt wil, zij geen nee duldt en ze ziet ons als nieuwe eigenaren wel zitten... zou 1+1 2 zijn?
We hebben direct maar besproken dat we de maandag na de beurs een afspraak met ALMI zouden gaan maken voor een week of 2 later en dat we het contactpersoon voor onze regio maar meteen naar het hotel zouden laten komen, in plaats van dat wij naar een nietszeggend kantoortje zouden gaan. Bij deze afspraak wilden de burgemeester en de huidige eigenaren ook graag aanwezig zijn om ons te kunnen helpen.

zo gezegd, zo gedaan en aanstaande donderdagochtend stappen we op een onchristelijk vroeg tijdstip in de auto richting Storfors om zo op vrijdagochtend het belangrijkste gesprek van ons leven te gaan houden. Ik kan echt niet wachten.

Het enige nadeel is dat we Daryn deze reis niet mee kunnen nemen. We zijn in totaal maar 3 daagjes weg waarvan we er 2 in de auto zullen zitten. Dat wil ik mijn kleine mannetje echt niet aandoen, hoe erg ik hem ook ga missen (ik ben nog nooit zo lang bij hem weggeweest... tips hoe ik dit uit ga houden zijn van harte welkom). Daarbovenop moet hij ook gewoon naar school.
Mijn enige geruststelling hierin is dat hij bij mijn ouders zal verblijven waar hij enorm naar uitkijkt. Hij vindt het geweldig om een paar nachtjes bij opa en oma te mogen slapen.
Ik zal het in ieder geval helemaal goed met hem maken zodra we weer terug zijn...

liefs,
Steef

No comments: