Een nieuwe ronde

Daar zijn we weer, thuis na het bliksembezoek aan Zweden, helemaal afgepeigerd maar nog steeds erg hoopvol.

Toen we donderdag aankwamen, hebben we eerst een lange (maar supergezellige) avond in 'ons' hotel doorgebracht, lekker gegeten en de strategie voor de volgende ochtend besproken. Het is zo leuk om te zien dat de huidige eigenaren ons echt als 'hun' keus zien om hun kindje aan over te dragen. Zij hebben er volste vertrouwen in dat het ons zeker gaat lukken.

De volgende ochtend was het natuurlijk vroeg opstaan, kleding nog een extra strijkbeurt geven, haren in model (bij mij dan...) en weer richting hotel om eerst zelf nog een keer alle kamers te bekijken, voor we een flater zouden slaan als we aan de dame van ALMI het hotel zouden laten zien. Na de rondwandeling kwam ook de burgemeester binnen (die zo blij was met het krentenbrood dat we voor haar hadden meegenomen dat ze spontaan een knuffel en een zoen gaf) en hebben we ook met haar nog even gepraat over haar rol tijdens het gesprek. Zij zou het voorwoord doen, vertellen waarom het zo belangrijk was dat Nederlanders (en natuurlijk met name de Nederlanders die tegenover haar zaten) hier het bedrijf over zouden nemen.

Zo gezegd, zo gedaan. De dame van ALMI kwam even na 10 uur binnen en stond even versteld van het welkomstcomitee (de 4 eigenaren, Peter, ikzelf en de burgemeester) maar werd al een stuk rustiger toen de helft van de eigenaren weer verder gingen met waar ze mee bezig waren. 2 van de eigenaren (de tweelingzussen) bleven er wel bij om zo te vertellen over zaken waar wij geen antwoorden op konden geven. De burgemeester hield haar praatje en ging daarna weer weg om het verder aan ons over te laten. De dame van ALMI was er zeker van onder de indruk want ze heeft haar nog een keer of 2 aangehaald later in het gesprek.

Helaas was de dame in kwestie erg chaotisch in haar vragenstelling; ze sprong van de hak op de tak en we konden geen hoogte krijgen van wat ze nu daadwerkelijk vond van ons voorstel. Wel vertelde ze dat ze nog nooit zo'n bedrijfsplan heeft gezien (nogmaals dank aan Arnold, Leonie, Lies en Andreas!!!) en gaf zelfs toe dat ze het doordat het zo gedetailleerd was niet helemaal heeft kunnen lezen (wat ook te merken was, ze bleef bladeren). Aan het einde van het 2 uur durende gesprek zei ze ons wel dat we snel achter een bank aan moesten gaan (niemand heeft ons ooit verteld dat we dat ook moesten doen, wij waren echt in de veronderstelling dat ALMI contact zou opnemen met banken om zo tot een besluit te kunnen komen), sterker nog, ze benadrukte dat we dit zelfs het beste nog diezelfde dag konden doen... Een goed teken dus.

Die middag hebben we het zowaar nog voor elkaar gekregen om met 1 van de 4 grote banken te kunnen spreken. Helaas was dit direct wel de moeilijkste als het om uitgeven van hypotheken en leningen gaat (dat zei de beste man zelf ook!) en wisten we eigenlijk binnen een paar minuten dat het niet direct zou gaan lukken zolang we geen grotere eigen inbreng mee zullen nemen. Het beste zou zelfs zijn als we 1/3e van het totaalbedrag in zouden kunnen brengen. Nu weet ik niet hoe het met jullie financien gesteld is, maar ik heb geen tonnen op een spaarrekening staan (indien een van jullie dit wel heeft, stel ik heeeeeel graag mijn bankrekeningnummer ter beschikking). Hij raadde ons aan om particuliere investeerders te zoeken, die schijnen er genoeg te zijn. Hij vroeg ons wel de zweedstalige versie van het BP door te mailen en ons op de hoogte te houden indien we investeerders kunnen vinden.

Na dit gesprek, zijn we even gaan 'ontspannen' in Karlstad om op zoek te gaan naar een kleinigheidje voor Daryn. Even alles weer op een rijtje gezet en de eerste 'domper' verwerkt.

Toen we weer terugkwamen, waren we weer uitgenodigd om in het hotel te komen eten om zo de volgende stappen te bespreken. Ondanks de eerste 'nee' zijn we allemaal nog steeds erg hoopvol. We hebben nog 3 banken te gaan, investeerders te vinden en af te wachten hoeveel ALMI ons wil lenen (allemaal weer die vingers kruisen en hopen op minimaal 60% (wat heel veel zou zijn voor buitenlanders die zich in Zweden willen vestigen, meestal gaan ze dan niet verder dan 30-50%)). Over 5 weekjes gaan we weer een hele week en dan zullen we best een dag of 2-3 op stap zijn en met mensen te praten.

We willen in ieder geval iedereen bedanken die aan ons heeft gedacht, het heeft ons zeker geholpen. Het gaat ons zeker lukken, daar zijn we van overtuigd.