Wat werk en problemen allemaal niet kunnen veroorzaken om niet te kunnen bloggen.
Over de problemen wil ik het nu niet hebben. Geen zorgen, wij zijn alledrie kerngezond en in principe gaat het met ons allen beter dan ooit. Het is meer een onfortuinlijke situatie die opgelost moet worden maar wegens omstandigheden kan en wil ik hier niet over uitweiden.
Het andere probleem zal ik binnenkort verklaren in een andere blog. Eerst willen we wat meer weten over de ernst van de hele situatie en met eigen ogen alles aanschouwen.
Maar zoals ik al zei, verder gaat het met ons hartstikke goed. Daryn doet het geweldig op school. En beide banen gaan ook goed.
Ik heb het, zonder het ooit te kunnen voorspellen, meer naar mijn zin dan ik ooit had durven dromen. Het werk is echt leuk ondanks dat het zo anders is dan ik gewend ben. Voor het eerst in mijn carriere loop ik niet op hakken en het liefst in pakjes maar op gympen en een spijkerbroek.
En wie had ooit gedacht dat de bloem die toch wel een beetje symbool staat voor Nederland, in Zweden nog vele malen populairder blijkt te zijn? In Zweden is de tulp het meest gewild dan waar dan ook ter wereld. Misschien dat ik hier ook nog maar eens een blog aan moet weiden want er valt zo veel te vertellen over deze prachtbloem.
En dat de tulp gewild is, dat heb ik mogen weten ook. In de Valentijnsperiode zijn er zo'n miljoen bossen over de toonbank gegaan. En dat voor een landje dat maar 2/3e aantal inwoners telt dan Nederland.
Voor mij is het veel overwerken geweest. Heel veel overwerken maar het was gezellig en dat maakt het dan weer een stuk makkelijker.
Wat ik wat minder kan zeggen over hoe vermoeiend het is om ineens de hele dag alleen maar een andere taal te kunnen spreken. Ik heb al vaker gezegd dat mijn Zweeds gelukkig meer dan toereikend is maar ineens geen keus meer hebben (hoewel de baas me die wel af en toe geeft maar ik wil daar niet aan toegeven) valt zwaarder dan ik had gedacht en vaak ben ik 's avonds te moe om nog echt veel te ondernemen.
Zoals de meeste emigranten, probeer ik nog teveel te vertalen in mijn hoofd. Voor je gaat spreken, probeer je eerst je zin op te stellen en dat is veel vermoeiender dan het gewoon doen. De knop van Nederlands denken naar Zweeds denken moet nog omgezet worden.
Maar dat komt nog wel. Dit heeft Peter ook moeten doorstaan en hij heeft het veel zwaarder gehad omdat hij de kennis die ik heb op mogen doen, niet had. Maar ik kan toch wel eerlijk zeggen dat ik niet kan wachten tot die vermoeidheid bij mij ook voorbij is.
No comments:
Post a Comment