En dat heb ik gisteren ondervonden.
Gisteren heb ik een leuk nieuwtje te horen gekregen via de telefoon. Na een gezellig babbeltje en uiteraard geprobeerd de beller volledig uit te horen, met een brok in mijn keel ieder detail in mij opgenomen, hingen we weer op. Het drong meteen tot mij door dat dat mijn toekomst zal gaan worden; nieuwtjes en 'big news' zoals huwelijksaankondigingen en zwangerschappen maar ook slecht nieuws als ziekten en dergelijke, niet meer persoonlijk horen, maar via telefoon, skype of e-mail.
Zoals het gezegde gaat 'ieder voordeel heeft zijn nadeel' en dat werd gisteren maar al te duidelijk. Dit nieuws was er echt een in de categorie 'eigenlijk zou ik je dit persoonlijk willen vertellen, maar...'. Maar ja, wij wilden zonodig verhuizen, dus moeten we ook maar leren leven met deze consequenties. Toch vond ik deze eerste confrontatie echt wel even moeilijk. Ik ben er echt de hele dag mee bezig geweest, stiekem een beetje balend dat ik haar niet even kon knuffelen. Ik heb mijzelf ook nog nooit zo ver van het Nederlandse thuisfront gevoeld.
Grappig genoeg ben ik toch wel blij dat dit me nu al overkomt. Ik kan er nu al aan wennen, zonder zelfs al verhuisd te zijn. Ik kan het verwerken en het opslaan voor de eerstvolgende keer dat de telefoon weer zal rinkelen en de beller begint met 'ik heb nieuws...'. Hopelijk herinner ik me het gevoel dat ik nu voel en zal dat het een stuk makkelijker maken.
Niet zeuren Steef, leer te genieten van die belletjes, ook al zullen ze waarschijnlijk nooit wennen, het nieuws wordt er niet ineens minder om. Het blijft geweldig nieuws om te horen dat 'wie dan ook' zwanger blijkt te zijn, of dat 'die twee' besluiten te gaan trouwen. Toch?
1 comment:
Hi Steef, weet precies wat je bedoelt. Heb dat gevoel al 7,5 jaar. 'Tuurlijk wil je het persoonlijk horen, maar jammergenoeg gaat dat niet altijd.
Post a Comment