Phew

We gaan alweer wat de goede kant op. Na de enorme shock van gisteren, was de weegschaal vandaag al iets milder gestemd. Gelukkig maar want ik vond het maar helemaal niets. Ik was in een klap weer terug op mijn gewicht van een maand geleden en ik heb daar juist zoveel moeite voor moeten doen om die kilo eraf te krijgen. Gelukkig staat de teller inmiddels weer een halve kilo lager, dus met een beetje geluk ben ik volgende week weer terug op mijn 'oude' gewicht.

Dat is het enige dat mij tot nu toe tegenvalt, dat het nu zo extreem langzaam gaat. Vorige week donderdag stond de teller op -11 en door 1 dagje 'vrij' en door misschien een scheet die verkeerd heeft gezeten of zo (ik heb er echt geen verklaring voor, snap het nu nog niet) mag ik daar nu 1 kilo bij optellen (of juist aftrekken? Het is maar net hoe je het bekijkt. Hoe dan ook, ik weeg nu 1 kilo zwaarder dan vorige week donderdag...). Op zich dat geschommel vind ik niet zo erg, maar om die schommel van + weer terug naar - te krijgen doe je dubbel zo lang over.

Waarschijnlijk zit ik nu echt in de buurt van mijn 'laagtepunt', mijn eigen minimumgewicht wat mijn lichaam nodig heeft, want een andere reden voor het bijna niet meer afvallen heb ik niet.
Ik vind dat niet erg hoor, maar omdat mijn streefgewicht blijkbaar net onder dat laagtepunt lijkt te liggen, is het frustrerend om het eindpunt nu zo dicht in zicht te zien maar toch ook weer zo onhaalbaar lijkt.

Ik moet gewoon niet zeuren, die kilo krijg ik er ook weer af, net zoals al die andere die ik eraf heb weten te krijgen. Vanavond maar eens vroeg naar bed, misschien dat dat helpt tegen deze zeurbui...

-10 (-0.5)