Testing, testing, 1-2-3

Zojuist een blogger-app gedownload en nu wil ik natuurlijk even testen of en hoe dit werkt. Dit zou het bloggen in principe alleen maar makkelijker moeten maken want nu akn ik bloggen waar ik maar wil en ben ik niet meer alleen aan een computer gebonden.


Ik hoop alleen wel dat ze de app ooit wat makkelijker maken, als in dat het schermpje ook een kwartslag kan draaien zodat het qwerty-toetsenbord wat breder is. Maar wat niet is, kan nog komen, toch? Voorlopig vind ik dit al een goed begin...



- Posted using BlogPress from my iPhone

Zomaar een gedachte

Dat vraag ik me nu al een tijdje af. Misschien een domme gedachte naief of 'schattig', maar toch, ik blijf het me afvragen.

Momenteel lijkt het wel alsof bijna ieder huis in NL te koop staat. Je kunt op straat geen hoek om of je ziet wel minimaal 1 makelaarsbord pronken in tuinen of op ramen. Dan zou je toch denken dat die crisis zeker wel aanwezig is, maar toch minder dan velen denken. Ik bedoel, je zet je huis toch niet te koop als je niet ergens anders een nieuw stekkie wil kopen of huren? Daarbovenop lijkt het mij ook sterk dat al deze huizen die te koop staan allemaal wachten met kijken naar nieuwe woningen tot hun eigen woning verkocht is... Dat gaat er bij mij echt niet in.

Als dat namelijk zo is, kan iedere huisverkoper wachten tot'ie een ons weegt en zelfs dan is zijn/haar huis nog niet verkocht.

Nu is het logisch dat iedereen nu wat meer wacht met kijken naar een nieuw huis voor het oude verkocht is. Dat zou ik per slot van rekening zelf ook doen. Maar aan de andere kant houdt het de flow wel erg op. Als Pietje niet gaat kijken naar dat huis van Klaas omdat dat juist is wat hij zoekt, moet Klaas ook wachten tot hij bij Kees zijn droomhuis tegenkomt. Het is een soort domino effect dat nu tegengehouden wordt door 1 (regerings?)vinger. Zolang die vinger niet weggaat, zullen de dominostenen blijven staan en zal er geen beweging komen in de huizenmarkt.

Dus... als al die huisverkopers nu eens tijdens een van deze mooie zomerdagen er eens op uit zouden trekken en eens kijken wat er allemaal te krijgen is en als er nu maar een paar van hun daadwerkelijk die stap durven te gaan wagen en dat droomhuis toch te kopen, dan durven er misschien wel meer mensen ook deze stap te wagen. Ten slotte zijn er een aantal huizen verkocht, er is voor hun wat meer zekerheid, dus zij kunnen nu zelf ook dat huis gaan zoeken waar ze naar op zoek zijn. De vinger wordt heel langzaam maar zeker weggetrokken, de dominostenen beginnen te vallen en de huizenmarkt komt weer in beweging...

Zoals ik al zei, misschien een domme, naieve of schattige gedachte, maar... zou dit nou niet eens fijn zijn dat dit te realiseren was? En tuurlijk valt er wel eens een steentje stil (ik weet bijvoorbeeld een heel leuk klein huis in het centrum van Spijkenisse te koop staan van mensen die willen emigreren ;-) ), maar vergeet die welbekende aorta niet, die stroomt door en zorgt voor andere kopers en verkopers.

Back to 'normal'

Tenminste... 'normaal'? Ik geloof dat ik niet echt als 'normaal' te classificeren ben ;-)


Maar mijn gewicht is wel weer 'normaal' op peil. Alsof er echt die scheet heeft dwarsgezeten, haha. Ik zit nu nog maar 3 ons boven het gewicht dat ik precies 1 week geleden woog (toevallig ook mijn laagste gewicht). Dat is echt geweldig. Dat geeft tenminste weer even ruimte voor ademhalen. Ik was echt zo geschrokken dat ik me bij ieder tussendoortje 2x afvroeg of dit nu echt wel zo'n goed idee was. Ik heb me niet uitgehongerd, dat doe ik mijzelf ook niet aan en dat heeft toch absoluut geen effect. Sterker nog, dat heeft eerder juist een averechts effect. Op dagen dat ik toevallig wat minder heb gegeten of meer heb gesport ben ik vaak de dag erna een onsje zwaarder. Vreemd, maar waar.

Nu maar weer proberen om dit op peil te houden. Lies komt volgende week en ik heb zomaar een vaag vermoeden dat er die avond niet echt op onze lijn gelet zal worden...

Maar ons tripje naar huis staat ook weer voor de deur en gelukkig krijg ik daar genoeg beweging door de dagelijkse wandelingen en het leggen van een laminaatvloer is nu ook weer niet een luiemansklusje, dus... ik ben benieuwd.

-10.7 (-0.7)

Phew

We gaan alweer wat de goede kant op. Na de enorme shock van gisteren, was de weegschaal vandaag al iets milder gestemd. Gelukkig maar want ik vond het maar helemaal niets. Ik was in een klap weer terug op mijn gewicht van een maand geleden en ik heb daar juist zoveel moeite voor moeten doen om die kilo eraf te krijgen. Gelukkig staat de teller inmiddels weer een halve kilo lager, dus met een beetje geluk ben ik volgende week weer terug op mijn 'oude' gewicht.

Dat is het enige dat mij tot nu toe tegenvalt, dat het nu zo extreem langzaam gaat. Vorige week donderdag stond de teller op -11 en door 1 dagje 'vrij' en door misschien een scheet die verkeerd heeft gezeten of zo (ik heb er echt geen verklaring voor, snap het nu nog niet) mag ik daar nu 1 kilo bij optellen (of juist aftrekken? Het is maar net hoe je het bekijkt. Hoe dan ook, ik weeg nu 1 kilo zwaarder dan vorige week donderdag...). Op zich dat geschommel vind ik niet zo erg, maar om die schommel van + weer terug naar - te krijgen doe je dubbel zo lang over.

Waarschijnlijk zit ik nu echt in de buurt van mijn 'laagtepunt', mijn eigen minimumgewicht wat mijn lichaam nodig heeft, want een andere reden voor het bijna niet meer afvallen heb ik niet.
Ik vind dat niet erg hoor, maar omdat mijn streefgewicht blijkbaar net onder dat laagtepunt lijkt te liggen, is het frustrerend om het eindpunt nu zo dicht in zicht te zien maar toch ook weer zo onhaalbaar lijkt.

Ik moet gewoon niet zeuren, die kilo krijg ik er ook weer af, net zoals al die andere die ik eraf heb weten te krijgen. Vanavond maar eens vroeg naar bed, misschien dat dat helpt tegen deze zeurbui...

-10 (-0.5)

What the f*** happened?

Help, wat is er in hemelsnaam in 1 dag tijd gebeurt? Oke, gisteren had ik een 'vrije dag', maar dat dat 1 kilo verschil zou maken, had ik toch niet verwacht...

Gisteren had ik mijzelf een 'vrij dagje' gegeven. We zouden die avond gaan bbq'en en die voetbalfinale kijken. 1 dagje moet kunnen, dacht ik.

Toch begin je dan zo'n dag nog heel rustig. Netjes ontbijten, geen extraatjes als je geen trek hebt. Rond lunchtijd heb ik me dan wel al wat uitgeleefd met een 'steak & cheese' van de Subway, maar ook daarna nog niets vreemds. Tijdens de bbq heb ik natuurlijk wel lekker zitten eten, maar ook weer niet zoveel dat ik buikpijn had en om nou te zeggen 'de wedstrijd was zooo spannend, ik kon de bak met chips niet laten staan van de zenuwen'? Nee, niet echt, ik heb zelfs nog een half hoofdstuk uit mijn boek gelezen en de chips interesseerde me niet echt.

Maar ja, ik heb toch al gauw 3000 kcal meer gegeten/gedronken dan op een normale dag, dus hield ik al rekening met een uitschieter op de weegschaal vanmorgen, maar dat'ie zo uit zou slaan, had ik nou ook weer niet verwacht. Zelfs na 3 extra pogingen bleef de teller toch echt op hetzelfde terugkomen.

Met andere woorden, Steef, dat wordt deze week toch wat vaker op de skates staan en proberen om een extra keer naar de sportschool te gaan.

Ik weet nu in ieder geval dat ik me niet zo uit kan leven tijdens de vakantie. Het KAN natuurlijk wel, maar dan moet ik wel rekening houden met de zware concequenties...

-9.5

To meat or not to meat

Een moeilijke en persoonlijke vraag die je alleen zelf kunt beantwoorden, maar het is wel een vraag die nu in het hoofd van mijn ventje rondspookt.


Vanavond, tijdens het eten kwam ineens het hoge woord eruit: 'ik hou niet zo van echt dierenvlees want ik hou niet van het doodmaken van dieren waar dat vlees vanaf komt'. 
Deze uitspraak verbaasde ons allebei niet. Hij vraagt al heel lang waar vlees nu precies vandaan komt en wij hebben daar nooit echt over gelogen. Niet om hem bang te maken of af te laten schrikken voor vlees maar omdat hij die waarheid ook moet kennen. Voor heel veel onderwerpen is hij nu nog te jong om uitleg over te krijgen, maar in dit geval is hij er zeker oud genoeg voor.


Na een gesprek met Peet vanmorgen waarin meneertje uitleg kreeg over stierenvechten wat op dat moment op de televisie voorbijkwam, heeft dit de hele dag gemaald en vandaar dat het ons dus niet verbaasde dat hij er tijdens het avondeten over begon.
Wat ook bijdroeg was dat ik zelf vegetarisch vlees (of ook wel 'nepvlees' genoemd) op mijn bord had liggen. Ik eet dit regelmatig omdat ik het zelf erg lekker vind en ik ook niet altijd 'echt' vlees hoef. Af en toe geef ik Daryn ook een hapje om te zien wat hij ervan vindt en over het algemeen vindt hij het altijd nog wel lekker ook.


Tja, wat doe je dan? Ik ga hem niet verplichten om alsnog wel vlees te moeten eten, zeker niet als ik zelf ook niet altijd vlees eet en dus met wat vegetarisch vlees op mijn bord aan kom zetten. Als hij serieus geen vlees meer wil eten, vind ik niet dat ik hem daarin tegen mag houden. Dat is een keuze die hij helemaal zelf zal moeten maken. Wel proberen we hem vanaf nu de voor- en nadelen van wel of geen vlees eten uit te leggen. Dat hij bij het niet meer eten van vlees wel andere benodigde voedingsstoffen zal moeten gaan eten. Dat hij, als hij echt volledig vegetarier zou worden, bbq'en voor hem een stuk moeilijker zal worden en tripjes naar de McD's ook wat eentoniger zullen zijn. Maar ja, aan de andere kant... hij zal ook weer kunnen zeggen dat hij niet schuldig is aan het doden van dieren voor eigen voldoening.
Gelukkig kun je tegenwoordig echt lekkere stukjes 'nepvlees' kopen, sommigen qua smaak bijna niet te onderscheiden van 'echt'.


We zullen zien waar hij uiteindelijk voor zal kiezen. Dit zal ongetwijfeld ook nog wel jaren kunnen duren voordat hij de definitieve knoop door zal hakken, maar wat hij ook kiest, wij staan voor de volle 100% achter zijn keuze.

Zo moe

Ik heb er de laatste weken wel erg veel last van. Die vermoeidheid is slopend. Er gaat tegenwoordig bijna geen dag meer voorbij of ik lig wel even te slapen op de bank en heb de grootste moeite om wakker te worden.

Velen vragen me al of dit niet te maken kan hebben met het afvallen maar dat geloof ik niet. Dan had ik daar vanaf het begin last van moeten hebben. Zeker juist de eerste 2 maanden waarin ik het meeste ben afgevallen. Nu ik over 1 kilo ruim een maand doe, lijkt het mij sterk dat ik dan NU ineens last krijg van dieetvermoeidheid. Dat gaat er bij mij echt niet in.

Zelf denk ik eerder dat het ligt aan mijn lenzen. Morgen mag ik gelukkig eindelijk op afspraak bij de opticien om mijn ogen weer te laten controleren. Ik gok dat ik in sterkte een half punt voor beide ogen nodig heb.
De voornaamste reden van deze redenering is omdat ik 's middags ook standaard al de grootste moeite heb om een boek te lezen. Het lukt vaak niet om, bijvoorbeeld na een dag werken, meer dan een paar bladzijdes te lezen. Ik moet me dan zo concentreren en betrap me er zeker op die momenten vaak op dat ik dan de neiging heb om in slaap te vallen. De laatste paar dagen is het zelfs zo erg dat ik teksten op het schermpje van mijn mobiel moeilijker kan lezen. Dat was tot een paar dagen geleden nog geen probleem. Sterker nog; als ik mijn boek niet kon lezen, kon ik mijn mobiel pakken en daar andere verhalen in verder lezen.
Maar nu zelfs dat niet meer lukt, wordt het toch echt wel tijd voor een controle.

Lezen is altijd al een hele grote hobby geweest en ik vind het verschrikkelijk dat ik nu op de momenten dat ik even tijd heb om te lezen, niet eens kan lezen.

We gaan het zien morgen. Om 10 uur heb ik de afspraak. Indien het echt aan de sterkte van mijn lenzen zou liggen, dan zou ik in principe vrij snel (mogelijk dezelfde dag nog) resultaat moeten merken in die moeheid.

En als het toch niet aan mijn lenzen lijkt te liggen... ja, dan toch maar een paar weken lang lekker vroeg naar bed in de hoop dat het dan over gaat... wat een straf...

Oranje boven??

Het moet niet gekker worden. Ik moet van mijn geloof af. Zondag zal ik er echt aan moeten geloven. Na mij weken verzet te hebben, zal ik zondag toch 'De Wedstrijd' kijken.

Als je mij een beetje kent, weet je dat ik, op zijn zachtst gezegd, niet echt veel heb met voetbal. Het spel boeit me niet en ik verveel me anderhalf uur lang als het aan staat. (hoewel ik daarentegen bij de EK's en WK's het dan wel weer grappig vind om naar het publiek te kijken...)

Zelfs toen dinsdag de Nederlandse ploeg (sorry, ik weiger het over 'we' te hebben. Ik heb die wedstrijd toch niet gewonnen?) de halve finale won, had ik het voornemen om zondagavond iets voor mijzelf te gaan doen. Misschien zelfs een filmpje pakken. Druk zal het niet echt zijn in de bios, dus heb ik alle plek voor mijzelf en weet ik ten minste zeker dat de film van mijn keuze niet uitverkocht is. Anders heb ik nog aardig wat schuurwerk voor de boeg en dat is nou net ook weer zo'n klusje dat ik dan mooi kon doen, dacht ik.

Maar... gisteravond 'pingt' mijn telefoon: een sms'je. Dat ik tijdens de wedstrijd zondag goed moest zoeken naar een kardinaal en soccer-chick in het publiek. Met andere woorden; vriendinnetje Leonie heeft gewoon kaarten voor de finale weten te scoren!!! Ja, dan kan ik het natuurlijk niet maken om alsnog niet te gaan zitten kijken in de hoop dat ik een glimp opvang van deze verkleedcombinatie. Nu is het natuurlijk zoeken naar een speld in een hooiberg, maar zoals ik al eerder zei, ik vind het publiek wel vermakelijk, dus dat maakt het al snel een stuk leuker.

Peet had al gezegd dat van hem Daryn ook wel op mocht blijven, ondanks dat ook hij zich niet heel erg in voetbal interesseert. Het is toch een gebeurtenis die je niet vaak meemaakt en die je dus, ongeacht de uitslag, niet snel vergeet. (Ik denk dat de meesten van jullie ook nog wel kunnen herinneren waar jullie waren tijdens het EK in 1988, ik weet dit ook nog en zelfs toen al had ik weinig met voetbal...)
Om voor hem deze gebeurtenis toch een beetje memorabel te maken, hebben we besloten er zelfs een heel feestje van te maken. De oranje tompoucen zagen we bij het nieuws al in de maak, dus gaan zeker ingeslagen worden en dan komen er ook nog wat bakjes ander 'oranje-voer' bij.

Ik ben erg benieuwd hoe me dit gaat lukken. Stiekem ligt wel alvast mijn boek klaar want ik heb zo een vaag vermoeden dat er niet anderhalf uur lang beelden van alleen maar publiek te zien zullen zijn, maar ik heb een belofte gemaakt en daar hou ik mij aan :-)

Heel langzaam maar zeker

Heeeeel langzaam maar zeker is'ie toch in het zicht aan het komen. Die eindstreep!
Heel langzaam gaan er eindelijk weer hier en daar wat onsjes af. Ik geef daar toch die nieuwe app de 'schuld' van. Bij iedere invoer zie ik weer die limiet waar ik met iedere hap weer dichterbij kom.


Wel merk ik dat als ik een avondje goed 'gezondigd' heb, dat ik dat direct de volgende ochtend merk op de weegschaal. Vandeweek 1 avondje lekker zitten knabbelen, maar de volgende ochtend liet de weegschaal het resultaat daarvan direct zien. Maar het voordeel van het 'direct resultaat' is dat de dag erna heb ik me goed ingehouden, me netjes aan mijn voorschriften gehouden, zelfs nog een paar calorietjes onder mijn limiet gebleven en de volgende ochtend was ook dit weer direct zichtbaar. Het kan natuurlijk weer toeval zijn, want normaal heeft lijnen niet ZO direct resultaat, maar het valt me de laatste paar weken wel op.

Ik vind het niet erg hoor. Liever zo dan dat ik me een avond volprop en dit niet zichtbaar wordt op de weegschaal. Ik ken mijzelf, dan ga ik mezelf weer meer toestaan want 'ik kom er blijkbaar toch niet van aan', tja en wie onthoudt zich dan nog van lekkere hapjes als je er volgens de weegschaal toch geen nadelig verschil is?

-11 (-0.7)

Weer een 'voor en na'

Gisteren, tijdens het wachten op de Tour de France die langs onze wijk zou rijden, moet je toch iets doen dacht Peet. Foto's van mij maken, was blijkbaar best een leuk tijdverdrijf, maar ik kon zelf ook gelijk weer goed zien hoe hard ik heb gewerkt het afgelopen halfjaar.

Bij thuiskomst was ik toch wel nieuwsgierig naar de verhouding van mijn oude broeken en 'the new me'. Ik wist wel dat al mijn oude broeken me echt veel te groot waren, maar niet hoeveel te groot (heb ze per slot van rekening al een tijdje niet meer aangetrokken ;-)). Even om een voorstelling te maken: deze broek zat vorig jaar te strak!

Nu is het natuurlijk niet zo wereldschokkend als die 'Subway-man', maar ik vind dit toch best veel.

Maar toch ben ik er nog niet. Nog 1.3 kg te gaan, waarvan ik de helft nog voor mijn vakantie kwijt wil zijn. Dat wordt nog even hard aanpoten de aankomende weken.

-10.7 (-0.4)

van 3 naar 4

Nog een paar uurtjes en dan zit het er voor Daryn weer op. Dan begint de grote vakantie en is hij 'groep 3-af'. Wat is het verschrikkelijk vlug gegaan dit afgelopen jaar en wat is er een hoop veranderd. In 1 schooljaar tijd is hij van kleuter verandert in een lezende knul van 7.

En dan te bedenken dat de school vorig jaar nog twijfels hadden om hem wel over te laten gaan naar groep 3 vanwege zijn concentratieprobleem. Binnen een paar weken in die bewuste groep 3 heeft hij bewezen dat hij er niet alleen klaar voor was maar dat hij zich een jaar lang 'verveeld' heeft in de kleuterklas. Zijn verandering leek wel bijna een verschil van dag en nacht. Ineens had ik een heel ander knulletje op de bank die het geweldig vond dat hij leerde lezen. Sindsdien probeert hij ook alles te lezen wat hij tegenkomt. Binnen een paar weken probeerde hij zelfs al ondertitels bij te houden. Erg grappig om te zien dat hij op dat moment nog maar wat steekwoordjes zag en dat de rest nog aan hem voorbijging, maar hij probeerde het wel. Nu lukt het al om een regel per keer bij te houden, 2 regels is nog net teveel van het goede, maar ook dat vind ik al geweldig!

Nu, na 1 jaar is hij ver voor op zijn klasgenootjes met lezen. Na 4 jaar lang vragen heeft hij daarom voor zijn verjaardag ook eindelijk het boek 'Harry Potter en de Steen Der Wijzen' van mij gekregen. Een belofte van 4 jaar geleden die ik eindelijk na kon komen omdat hij nu goed genoeg kon lezen (mijn voorwaarde om de film te mogen zien was dat hij eerst het boek zelf kon lezen. Als hij het uitgelezen had, mag hij de film zien en geen dag eerder.).

Zijn rekenen gaat soms nog wat minder, maar dat is voornamelijk omdat zijn interesse daar niet echt ligt. Splitsen was zijn struikelpunt, maar net weer een hele belangrijke. Toch heeft hij hier afgelopen week zijn 'diploma' voor gehaald, een teken dat hij het toch beter deed dan hij dacht. Volgend jaar mag hij de tafels gaan leren en dat vindt hij dan ook wel weer een beetje spannend. Ook dat gaat goedkomen, net als dat het meer dan goed is gekomen om hem over te laten gaan van de kleuterklas naar groep 3. Sommige kinderen kun je nu eenmaal niet in een standaard hokje plaatsen en daar is meneer er een van.

Volgend schooljaar gaat hij dus al naar groep 4, gaat hij meer over grammatica leren, tafels leren opzeggen en waarschijnlijk een begin maken met topografie en misschien zelfs wat geschiedenis. De basis voor de rest van zijn leven heeft hij het afgelopen jaar gelegd, nu mag hij gaan finetunen.

Nog een paar uurtjes en wat ben ik daar supertrots op!!!