Ik kijk nu al een tijd onder banken, stoelen, bed, achter het gordijn of tussen de kussens van de bank. Dan voor de zoveelste keer die computer weer aangezet, misschien zit ze wel ergens tussen wat files verstopt, of in een oud verhaal of tussen de research mappen die ik gebruik om personages op te zetten, tijdlijnen uit te stippelen en focuspunten in te zetten zodat ik tijdens het schrijven geen ‘tegenspreekpunten’ creëer.
Nergens…
Die muse is echt even nergens te vinden. Heel frustrerend als je weet dat ik juist mijn creatieve ‘fantasie’ei kwijt kan door het schrijven van verhalen. Ik hoopte weer wat inspiratie op te doen door blogs te schrijven, maar helaas. Ook door weer meer te gaan lezen, zei het online of met een echt boek op schoot, hoopte ik weer wat op papier te kunnen krijgen. Maar niets werkt momenteel.
Pasgeleden had ik weer even hoop. Ik loop al een lange tijd met een bepaald personage in mijn hoofd dat ik graag uit zou willen werken in een verhaal. Heel enthousiast start ik dan mijn flaptop weer op en begin met een researchmapje op te zetten. In no-time heb ik al een hele familie opgezet, appartement ingericht en ook een baan is verzonnen. Zelfs een begin aan het eerste hoofdstuk is gemaakt. De pijn die de hoofdpersonage voelt wegens het verliezen van haar man is duidelijk voelbaar op het digitale papier.
Maar dan gaat het weer mis. Ik heb een punt A en een punt B, maar die muse die mij normaliter dus van A naar B leidt, weigert de rit te starten en me naar dat eindpunt te leiden. Zelfs het eerste station wil ze nog niet aandoen, laat staan dat ik dus nog de volgende stations in zicht heb.
Ik weiger me hier bij neer te leggen. Die levendige fantasie in mijn hoofd moet ik uit kunnen werken. Ik vind het heerlijk om een personage tot leven te zien komen en een wereld om hem of haar op te bouwen. Het is een geweldig gevoel om na een aantal uren driftig te tikken, het hoofdstuk terug te lezen en soms letterlijk verbaasd te staan over wat ik er allemaal bij heb weten te zetten (wanneer heb ik dat neergezet? Ik kan me de stukken ervoor en erna nog herinneren, maar dit even niet… (en soms zijn dat soort stukjes nog beter geworden dan de ‘geplande’ stukken))
Mocht iemand een oplossing hebben, of mijn muse verstopt zien zitten tussen de kussens of computerfiles, ik beloof plechtig mijn eerste boek aan die persoon op te dragen ;-)
No comments:
Post a Comment