Weet je nog dat je vroeger zo heerlijk uit kon kijken naar een nieuw album van je favoriete artiest? Dat je dan op de releasedag naar de lokale platenwinkel RENDE en weer terug? Ramen en deuren op slot, telefoon van de haak en dan een uur lang zitten en alleen maar luisteren en de plaat of cd bewonderen.
Alle liedjes waren nieuw, alles was nog onbekend. Zelfs de titels kende je nog niet en was je voor de plaat begon nieuwsgierig hoe dat zou klinken en hoe ze op die titel zijn gekomen. Ook de cover is vaak nog een verrassing.
Tegenwoordig is dat niet meer. Hele albums lekken uit of worden door de platenmaatschappij op stream aangeboden om de fans en kopers geïnteresseerd te krijgen. Een hele nieuwe manier van marketing.
Snippets hier en teasers daar, maar die spanning die je vroeger voelde, die is er niet meer. Die neem je jezelf af op het moment dat je de link naar de teasers en snippets aanklikt. En als dan het album eindelijk officieel in de digitale winkel ligt, dan is bijna geen nummer meer een verrassing of echt 'nieuw'.
De titels worden je op social media ook om je oren geslingerd. Zelfs zonder te luisteren weet je al dat dat ene nummer een ballade is en dat eerste nummer op het album gelijk een knaller is. Meningen over wat de nieuwe single moet worden zijn de meeste luisteraars ook direct over uit, zelfs na maar 25 seconden kunnen luisteren.
Iedereen weet dat ik een groot fan ben van Adam Lambert. Dat steek ik niet onder stoelen of banken, ik ben er trots op. Met Adam's vorige album Trespassing, had ik besloten om weer terug te gaan naar de tijd van die spanning en besloot om geen enkele link naar teasers of snippets aan te klikken. Het was even afzien, de links werden je tenslotte weer om je oren gegooid. Maar het was me gelukt. Ik heb veel op mijn handen gezeten, social media uitgegooid en afleiding gezocht (de bruiloft van mijn zwager en zusje was de ideale uitkomst destijds ;) ) maar het was iedere seconde wachten dubbel en dwars waard. Op de releasedag (een dag na die bewuste bruiloft) heb ik alle ramen en deuren weer op slot gedaan en de spreekwoordelijke hoorn van de haak gegooid. Koptelefoon op, glas drinken erbij en genieten en nostalgisch verrast worden.
Volgende week is het weer zover, dan komt Adam's derde album 'The Original High' uit en je raadt het al, ik zit weer op handen, bijt nagels (niet tegelijkertijd, zo lenig ben ik niet meer helaas) en zoek afleiding. Twitter durf ik bijna niet meer te openen omdat de links naar de complete stream nu nog veel meer voor mijn neus gegooid worden. Maar ook nu gaat het me weer lukken. Maandag krijg ik mijn Original High!
No comments:
Post a Comment