Ta det lugnt :)

De Zweedse en Nederlandse werkmentaliteit is niet echt met elkaar te vergelijken. Zeker niet voor dit Randstadmeisje dat van doorwerken houdt.

In de afgelopen anderhalve week dat ik nu mag werken, heb ik al een paar keer te horen gekregen dat ik het best een stapje rustiger aan mag doen. Ik heb genoeg dozen in voorraad staan, verder staat ook alles klaar en eventjes wachten tot mijn directe collega klaar is, is geen probleem. Je mag echt even rustig toekijken en wachten...

En dat kan ik dus nog niet helemaal. Ik heb ruim 20 jaar volgens de Randstad mentaliteit gewerkt: doorwerken, doorwerken, doorwerken. Even stilstaan is er gewoon niet bij. Pauzes zijn er soms om overgeslagen te worden omdat dingen af moeten en zodra je binnenkomt, wat je begintijd ook is, ook al heb je dan nog een kwartier, je begint gewoon want waarom wachten als je alvast een start kan maken en zo eventuele dingen af kan maken die je de dag ervoor helaas niet hebt kunnen maken of alvast wat voorbereiden voor later?

Als ik dit soort verhalen hier aan collega's vertel, staan ze allemaal even stil. Waarom zou je je pauzes doorwerken? Waarom zo stressen, morgen is er toch weer een dag? En dat voor een bedrijf dat met deadlines werkt en je vaak langer werkt omdat een order diezelfde dag nog mee moet.

Ik probeer het inmiddels al aardig. In plaats van 10-12 dozen, heb ik er nu vaak nog maar 3-6 in voorraad staan en heel af en toe wacht en kijk ik zowaar een paar seconden toe hoe mijn collega de laatste bossen verzameld om de doos te vullen zodat ik hem weg kan zetten. Echt stilstaan lukt me nog niet. Ik moet iets doen, ik moet bezig blijven. Maar dat zal het Randstadmeisje in mij wel zijn en denk ook niet dat zij helemaal ooit zal verdwijnen...