How time flies... en blijkbaar zelfs als je wacht op iets dat je heel graag wil maar maar niet lijkt te gebeuren. Het is al zes jaar geleden dat ik een knoop doorhakte en vijf jaar sinds we ons huis definitief te koop zetten.
Zeker die beslissing van vijf jaar geleden kan ik me nog als de dag van gisteren herinneren. 'It was the summer of'... nou ja, niet 1963 (eens kijken hoeveel filmliefhebbers weten welke quote dit is, heheh) maar 2009, we zouden drie weken in Nordmark blijven om echt te testen of het leven daar voor ons te doen zou zijn. American Idol werd geen aflevering gemist (wat? Het was een topjaar dat jaar!) en we genoten van het 'gewone leven'. We deden niets bijzonders, alleen wat we zouden doen als we thuis gebleven zouden zijn.
Na nog geen drie weken wisten we het. Dit is het echt! Dit is wat we zochten al die jaren. Dit is wat we moeten doen. En ook definitief en niet als probeersel.
Bij terugkomst stond binnen no-time het huis online en kenden de mensen bij de stort ons bijna bij voornaam, zo vaak kwamen we er met 'zooi'.
Over de jaren heb ik me vaak afgevraagd waarom 'wij nou niet mochten'. We konden pas weg als ons huis verkocht was, waarom verkocht het dan niet? Het zag (ziet) er toch goed en netjes uit? Maar de les die ik vergat: alles gebeurt met een reden! Er moesten eerst een hoop andere zaken afgehandeld worden en gebeuren. En toen die eenmaal afgehandeld waren, kwam die baan om de hoek zetten!
Nog drie dagen en dan wordt het allemaal beloond. En iedere keer als ik aan dat avontuur denk, komt dat ene nummer weer naar boven dat me doet denken aan die belangrijke 'vakantie' van vijf jaar geleden en ik de tekst toen al grotendeels toepasselijk vond...
No comments:
Post a Comment