of, 'ik' dan.
Na een prachtige, drukke week en een dag vol liefde, geluk en emotie, is het nu echt tijd om van start te gaan. 6 pond in 8 weken, dat moet te doen zijn. Okay, ik sport weinig tot niet en ga ook niet meer op de fiets naar mijn werk. Maar als ik een beetje doorzet, volhou en oplet, moet het te doen zijn.
Over ten week of 8 heeft Peet een photo shoot buiten gepland staan en dan wil ik er gewoon weer top uitzien. En aangezien ik rolletjes niet meetel in 'er top uitzien', heb ik dus wat werk voor de boeg.
Straks de work-out dvd opzoeken. Er ligt nog wat brie in de koelkast die naar de vuilnisbak verplaatst moet worden (tenzij iemand anders zijn koelkast graag ermee wil vullen. Kom maar halen, maar wel snel, anders is het weg) en de winkel moet ik nog gaan voorzien van onzichtbare zwart/gele lintjes bij de chips- en snoepafdeling 'No Trespassing!' (wat Adam ook mag zingen, in dit geval MOET ik mij aan die regel houden ;) )
Over acht weken is mijn figuurtje van twee jaar geleden nog lang niet terug, maar dat hoeft ook niet. Toen ik toen op mijn lichtst was, was ik eigenlijk een kilo TE licht, ik zat tegen het gevaarlijk licht aan. Dat wist ik toen ook al, maar ik kon het niet stoppen, het ging vanzelf. Ik durfde zelfs tegen Peet op een gegeven moment niet meer te zeggen hoeveel ik woog.
Maar dat is al aardig wat kilootjes geleden en dus ga ik het nu lekker opnieuw proberen.
Is het vreemd te zeggen dat ik er ook weer zin in heb? Wie weet denk ik daar volgende week al weer heel anders over, maar nu heb ik er nog zin in. Dit gevoel had ik twee jaar geleden, toen ik nog veeeele kilo's zwaarder woog ook, dus heb ik er nu een goed gevoel over.
Kom maar op...
No comments:
Post a Comment