Wegen wagen

Eens moet je het toch wagen. Je moet toch eens die eerste stap zetten om te bepalen of je berekening wel klopt.

Vanmorgen was die waagpoging… of weegpoging, zo kun je het ook noemen. Na ruim een week heb ik eindelijk mijn voeten op de weegschaal durven zetten na bijna 10 dagen te bang te zijn om de realiteit onder ogen te zien.

En net als altijd, als ik het resultaat eerder had geweten, had ik lang zo bang niet geweest. Het viel reuze mee. Nog steeds zwaarder dan ik zou willen, maar het is een kilo minder dan ik bang voor was.
Mijn initiële berekening van 6 tot 8 pond eraf klopt wel. Eerder 6 dan 8, maar wie niet waagt, die niet wint.
Ik ga het gewicht van vanmorgen vastzetten als startgewicht, met als streven 6 pond eraf, 3 kilo dus. Onderaan de blog zal ik ook weer proberen iedere keer aan te geven wat de status is. Dus hoeveel ik er sinds de vorige blog af heb gekregen en hoeveel ik nog te gaan heb. Hoe bedoel je confronterend naar mijzelf? Haha. Ik ga het zelfs nog erger maken. Ik ga er ook tijd bij aftellen. Ik heb tot 6 juli de tijd. Iets minder nog dan 8 weken voor 6 pond…
3 / -0 / 7w4d

Då börjar vi...

of, 'ik' dan.


Na een prachtige, drukke week en een dag vol liefde, geluk en emotie, is het nu echt tijd om van start te gaan. 6 pond in 8 weken, dat moet te doen zijn. Okay, ik sport weinig tot niet en ga ook niet meer op de fiets naar mijn werk. Maar als ik een beetje doorzet, volhou en oplet, moet het te doen zijn.


Over ten week of 8 heeft Peet een photo shoot buiten gepland staan en dan wil ik er gewoon weer top uitzien. En aangezien ik rolletjes niet meetel in 'er top uitzien', heb ik dus wat werk voor de boeg.


Straks de work-out dvd opzoeken. Er ligt nog wat brie in de koelkast die naar de vuilnisbak verplaatst moet worden (tenzij iemand anders zijn koelkast graag ermee wil vullen. Kom maar halen, maar wel snel, anders is het weg) en de winkel moet ik nog gaan voorzien van onzichtbare zwart/gele lintjes bij de chips- en snoepafdeling 'No Trespassing!' (wat Adam ook mag zingen, in dit geval MOET ik mij aan die regel houden ;) )


Over acht weken is mijn figuurtje van twee jaar geleden nog lang niet terug, maar dat hoeft ook niet. Toen ik toen op mijn lichtst was, was ik eigenlijk een kilo TE licht, ik zat tegen het gevaarlijk licht aan. Dat wist ik toen ook al, maar ik kon het niet stoppen, het ging vanzelf. Ik durfde zelfs tegen Peet op een gegeven moment niet meer te zeggen hoeveel ik woog.


Maar dat is al aardig wat kilootjes geleden en dus ga ik het nu lekker opnieuw proberen.


Is het vreemd te zeggen dat ik er ook weer zin in heb? Wie weet denk ik daar volgende week al weer heel anders over, maar nu heb ik er nog zin in. Dit gevoel had ik twee jaar geleden, toen ik nog veeeele kilo's zwaarder woog ook, dus heb ik er nu een goed gevoel over.


Kom maar op...

Back to square one

Nou ja... dat is ook wel weer wat overdreven, maar ik heb wel het gevoel alsof ik redelijk overnieuw moet beginnen.


Jawel, het is weer eens zover. De snackjes en wijntjes zijn te lekker geweest de afgelopen maanden en daar moet ik nu voor boeten. 


Nee, het is nog niet zo erg dat ik mijn kleren niet meer pas, maar het gaat wel die kant op. Maar 2 jaar geleden heb ik mij voorgenomen dat ik nooit meer van kledingmaat zou veranderen en daar hou ik mij aan. 


Ik denk dat het dus maar weer eens tijd wordt om een oude gewoonte in ere te herstellen: bloglijnen. Het werkte toen ook, dus waarom nu niet? Dus... bereid je maar vast voor op mijn gezeur over ruzie met de weegschaal... waar ik tot nu toe nog niet op durf te staan omdat ik het resultaat nog niet aandurf.


Als alles morgen goed gaat, zal ik dat maandag maar eens proberen. Maar ik beloof niets. Peet is jarig en ik heb hapjes in huis die IK veel te lekker vind #whoops. Maar eens moet ik weer sterk worden, toch? Die knop omzetten en vastlijmen zodat ik niet terugval?


Keep your fingers crossed, will ya?