Lief dagboek

11-02-2011
Vandaag zouden we eigenlijk verhuizen...
Toen we in oktober eindelijk de hoop kregen dat ons huis verkocht zou raken en de investeerders toch echt wel serieuze interesse toonden, was vandaag de datum waar we naartoe gingen leven. Dit was zelfs al met de 'kopers' afgesproken. We zouden tijdens de kerstvakantie ons SE-huis helemaal voorbereiden op onze aankomst en met de Zweedse Jeep naar NL rijden. Ik zou tot 1 februari werken om zo de laatste 10 dagen me volledig op de emigratie te kunnen storten, laatste spullen inpakken, weggooien of naar goede doelen brengen, de gemeente afhandelen en dat soort dingen meer.
Toen kwam dat ene moment, dat ene moment dat alles in het roet deed gooien: de beslissing binnen 3 seconden om van die koop af te zien vanwege misvertrouwen...
Tuurlijk heb ik me wel over de koop heen gezet, maar toch... vandaag zou die dag zijn en dat laat me even niet los... Gelukkig geeft het me alleen maar meer moed om verder te gaan en te zorgen dat de nieuwe makelaar binnenkort ons huis snel aan de man kan brengen.


12-02-2011
Zo depri als gisteren was met verloren hoop, zo hoopvol is vandaag geweest. De emigratiebeurs in Houten was weer grootser opgezet dan het jaar ervoor met een explosief gegroeid Zweden paviljoen. Zo groot dat het een eigen hal heeft gekregen. De beurs op zich, is voor ons bijna overbodig om heen te gaan, alles hebben we per slot van rekening al uitgezocht, berekend of klaarstaan. Maar met onze nieuwe plannen, wilden we toch even met de gemeente Filipstad spreken en hopelijk ook Almi, de Zweedse investeerderbank die startende bedrijven financieel kan steunen (met de nadruk op KAN, dit is zeker geen 'zal').
Het was al snel duidelijk dat Almi, net als voorgaande jaren, weer schitterde door afwezigheid, ondanks hun aankondigingen dit jaar wel aanwezig te zijn. De gemeente Filipstad was ook niet echt aanwezig, ondanks hun belofte, maar toch hebben we wel iemand kunnen spreken die nauw met de gemeente samenwerkt. Deze heer heeft ons verhaal aangehoord en raakte zeer enthousiast. (zo erg dat hij bijna al een bestelling wilde plaatsen... kijk, zo zie ik ze graag ;-) ) We hebben afgesproken deze week nog e-mail contact op te nemen zodat hij de juiste personen binnen de gemeente kan aanspreken voor een pand en mogelijkheden. Als het in mei dus alsnog lukt om naar huis te gaan, kunnen we direct spijkers met koppen slaan en met een bedrijfsplan bij Filipstad gemeente aankloppen. Heb er helemaal zin in.


13-02-2011
En na zo'n weekend wist ik dat ik het vanmorgen niet leuk zou vinden om op de weegschaal te gaan staan. Vrijdagavond heb ik mijn depri bui volgepropt met alles dat ik juist niet zou moeten eten en weggespoeld met wijn. Zaterdagavond was Daryn uit logeren en omdat we te moe waren om uit te gaan, hebben Peet en ik het toch een beetje gezellig gemaakt thuis en ja... daar horen toch ook weer wat hapjes bij, vond ik.
Het resultaat vanmorgen: 8 ons meer dan dat de teller vrijdagochtend aangaf!! Met andere woorden: alles wat ik er de hele week af heb weten te zweten, zit er gewoon nu vrolijk weer aan en kan ik eigenlijk weer overnieuw beginnen. Pfffff...
Eigen schuld, dikke bult!