Ongeveer 2.5 dag later in mijn geval.
Vrijdagavond is natuurlijk de beslissing gevallen om niet verder te gaan met de investeerder en die beslissing sta ik nog steeds 10000% achter. We zijn intussen ook al vrolijk verder gegaan met voorbereidingen op makelaars in huis. Maar ze zeggen wel eens dat de echte klap na zo'n ingrijpende beslissing later komt dan op het moment van besluit.
Ik heb er inmiddels al een paar gehad. De eerste kwam zelfs al op zaterdagochtend toen we een rondje over 'het dorp' maakten. Lopende tussen vervelende en voornamelijk luidruchtige mensen, mijn hemel wat zijn Nederlanders herriemakers, dringt het tot je door dat je voorlopig nog in de herrie moet blijven winkelen en boodschappen doen.
De tweede klap kwam vanmorgen.
Bijna een maand heb ik in de hoop geleefd dat ik binnenkort echt mijn ontslagbrief mocht gaan schrijven, dat ik eindelijk afscheid mocht gaan nemen van een baan waar ik het al tijden niet naar mijn zin heb maar het puur aanhou omdat ik toch rekeningen moet betalen en het geen nut heeft om nu nog op zoek te gaan naar een andere baan.
Maar ja, vanmorgen kom ik aan op 'de zaak', loop naar 'mijn kantoor' en realiseer me dan ineens dat ik dus hier ook voorlopig nog 'mag' blijven zitten. De interesse in het werk is al ruim een maand ver te zoeken, ik leefde van moment naar moment en fantaseerde intussen stiekem over de laatste werkdag. Maar ik mag mij dus weer gaan pogen te gaan interesseren in dit werk, wie weet hoe lang ik hier nog moet blijven zitten...
Gatverdamme...
1 comment:
Het is net als rouwen over een verlies. Het is niet alleen de verkoop dat je door de neus is geboord, maar ook een toekomstdroom, een einde aan alle fantasieën.
Mooi afsluiting, die hou ik er ook in,...
gadverdamme
Post a Comment