Tja, anders kan ik het niet omschrijven, we hebben het echt druk. Druk met schuren, druk met verven, nog steeds druk met uitzoeken, opruimen en weggooien (ik blijf gaan, nog even en we verhuizen met maar 1 tasje).
Maar inmiddels ook druk met mailen met de gemeente Filipstad waar we mee aan het brainstormen zijn. Ons initiele idee is daar zeker in de smaak gevallen, maar er schijnt toch ‘concurrentie’ te zijn. Ik ben er alleen nog steeds niet achter wie die zogenaamde concurrent dan is, want dat wat wij van plan zijn, heb ik nog niet gezien in Filipstad en ik weet daar inmiddels toch wel bijna ieder bedrijf te vinden. Ons contactpersoon bij de gemeente denkt echt met ons mee en geeft zelf ook ideeen die zeker voor ons optioneel bruikbaar zijn. Vandeweek ga ik de beste man maar eens bellen, dan hoort hij de stem eens achter die spammer die hem al een week lastig valt. Dit kan natuurlijk voor ons ook weer meewerken doordat wij laten zien hoe serieus we zijn... ben benieuwd.
Vorige week kreeg ik wel bijna de schrik van mijn leven. Iedereen die Zweden een beetje kent en dus ook de cultuur van de Zweed, weet dat als je een mail/brief/fax stuurt, dat je dan echt kan gaan wachten op antwoord, de een hoeft ‘maar’ een week (of 2, 3) te wachten op antwoorden, de ander wacht gerust een maand tot ‘tot’ie een ons weegt’. Een Zweed antwoord gewoon niet snel. Daar hebben wij ons al helemaal op ingesteld en als we een brief/mail/fax naar Zweden moeten sturen, doen we dat bijtijds en rekenen op minimaal 3 weken eer we wat terug kunnen verwachten. Erg groot was dus mijn verbazing toen ik vorige week contact zocht met de gemeente Filipstad over onze plannen, dat ik binnen 24 UUR al antwoord kreeg. Ik wist niet wat me overkwam (eerste reactie was ook ‘da’s vast een buitenlander en geen Zweed’ ;-)). Zelfs nog een heel vriendelijk hulpzaam mailtje, niets afschuiven naar een andere afdeling, echt hulp.
Ik nam de proef op de som en beantwoorde hem diezelfde dag nog en tot mijn verbazing stond er een paar uur later alweer antwoord klaar!
Naast het schuren en verven is Peet ook druk bezig geweest met een zoektocht naar een trailer waar wij straks onze inboedel op zullen verhuizen. Omdat de meubels niet mee zullen verhuizen, blijft er dus ‘weinig’ meer over om mee te nemen en met een (dichte) trailer en ubergrote ‘lijkenkist’ (oftewel een dakkoffer) hopen we een heel eind te komen. De trailer is gevonden en staat nu in de tuin tussen de auto’s te wachten op een ‘vloertje’ en een dakje.
Tja, toch weer een stapje dichterbij; de auto is er, de trailer, de wil en de kansen, nu alleen de verkoop van het huis nog.
Dat laatste zal waarschijnlijk nog wel even duren. De markt is en blijft in onze regio voorlopig nog wel even slecht. Onze overburen hebben inmiddels hun te koop staande huis met maar liefst € 60.000,00 in prijs verlaagd. Dat doet ons eigen huis natuurlijk qua verkoop ook weer geen goed. Inmiddels hebben we onze hoop om zomervakantie 2010 te verhuizen maar bijgesteld naar winter 2010/zomer 2011. Een reelere stelling en iedere dag die dan eerder valt is dan natuurlijk een mooie meevaller.
De posters op het huis trekken al wel veel bekijks, maar uiteraard blijft het bij kijken. Typisch Nederlands; kijken, kijken, niet kopen. Wel veel naar binnen kijken, maar daar houdt het bij op. We wachten gewoon geduldig af en gaan intussen lekker druk door met afmaken van het huis.
En wat doe ik dan nog in die paar vrije uurtjes die ik overhou? Lekker blogs lezen van vrienden en kennissen die onze droomstap al hebben mogen wagen (of bijna gaan wagen).
No comments:
Post a Comment