Nieuwe schoolbanken...

Vorige week had ik dan eindelijk mijn eerste les op SFI (weekje vertraging... moet je ook maar niet 5 minuten voor vertrek ziek worden...). Binnen een kwartiertje had de lerares al door dat ik in een groep te laag zat.

Zweedse lessen zijn als volgt ingedeeld:
Je begint met SFI, in 4 cursussen loop je deze cursus door. A t/m D. A voor de absolute beginner en afsluiten met D wat eigenlijk al wel toereikend is om het 'gewone dagelijkse leven' in te kunnen. Toen ik een half jaar geleden mij in kwam schrijven, deelden ze mij direct in op niveau C/D, redelijk gevorderd dus. (ter vergelijking. Mijn klasgenoten, die beiden in kurs C hard aan het leren zijn, wonen (en werken) beiden al ruim 2-2.5 jaar in Zweden en volgen beiden al een tijd de taalcursus. Ik met mijn vooropleiding in Nederland al en met maar een jaartje Zweden, doe het dan zo slecht nog niet, toch?)

Als je kurs D hebt afgesloten, kun je, als je wilt natuurlijk, door naar Grundläggande. Dat is Zweeds op middelbaar school niveau qua woord en grammaticakennis en algemeen taalbegrip. En als je dan nog geen genoeg krijgt, dan kun je op universitair gebied door.

Zoals ik al zei, ik werd destijds ingedeeld in kurs C/D. Ze hoorde al snel dat ik redelijk gevorderd was maar voor de zekerheid toch even beginnen met C. Daar kwam ze al snel achter... binnen kwartier dus... dat dit te laag was. 'Je mag volgende week gelijk de nationale test doen om C af te sluiten.'

In tussentijd kreeg ik uiteraard gelijk huiswerk mee op kurs D niveau. Dat ging makkelijk (hoewel 'schrijf een opstel over een bekendheid uit jouw land' moeilijker was dan ik dacht, maar meer omdat mijn 'kändis' online erg moeilijk te vinden was, haha).

Gisteren bij binnenkomst hebben we samen het huiswerk nagekeken en gelijk zei ze 'wacht nog maar even met het aanschaffen van de boeken voor kurs D... ik denk dat jij al binnenkort ook hiervoor je nationale test mag doen.' En verder ging ze door op wat verwacht werd van de vervolgcursus Grundläggande...

De nationale test bestaat uit 6 onderdelen. 2 onderdelen met multiple choice vragen, een luistertest met ook weer multiple choice vragen), schrijftest en 2 mondelinge tests.

Gisteren heb ik de eerste 3 onderdelen gemaakt (alle multiple choice vragen dus) en ben in ieder geval voor die 3 onderdelen met vlag en wimpel en een 100% score geslaagd. (heel eerlijk? niet zo gek want de vragen waren echt erg makkelijk...) Volgende week de mondelinge delen en het schrijfdeel. Ik kijk niet vreemd op als ze gelijk aangeeft dat ik de les erop door mag met de volgende test...

Ik ben de taalcursus opnieuw ingestapt om mijn zelfvertrouwen (dat ik ergens had neergelegd maar al een jaar nergens meer kon vinden. Dacht zelfs heel even dat ik het in Nederland had laten liggen.) weer wat te boosten. Door de positieve woorden van de leerkracht en haar aanmoedigen en vertrouwen, heb ik zeker dat vertrouwen deels weer teruggevonden. Toch wil ik voorlopig door. Ik wil het deel Grundläggande ook doen, gewoon voor mijzelf.

1 jaar!

Precies een jaar geleden, even voor half 8...

Ik ga niet weer een hele blog wijden aan wat er het afgelopen jaar allemaal gebeurd is, dat heb ik nu al genoeg verteld ;-). Maar vandaag is toch een bijzondere dag waar we heel even alle momenten van die reis herinneren.

'Weet je nog, mamma?' Dat we onderweg naar Jochem Myjer keken? En al die files, die we nu niet meer hebben? En dat we weer 's ochtends naar de Burger King gingen? (En dat jij dat zo vroeg helemaal niet lekker vond?)

Om 18:11 haalde ik de autosleutel weer uit het contact:

Terug de schoolbanken in

'U bent welkom op Svalövs gymnasium op maandag 13 april, 5 uur voor uw inschrijving voor SFI onderwijs.' Begon de brief die ik vorige week kreeg.

Het heeft allemaal even op zich laten wachten. Mijn initiële inschrijving in december was voor de mogelijkheid voor dag- en/of avondonderwijs. Uiteraard krijg je dan 3 weken nadat je eindelijk werk hebt weten te vinden de brief dat je voor dagonderwijs mag beginnen. Helaas als je dan belt dat je werk hebt en nu alleen de avonden kunt, dan wordt je op de wachtlijst voor de avondlessen gezet... en die lijst is blijkbaar 'ietsje' langer dan voor de daglessen.

Het is blijkbaar zo druk dat ik niet eens klassikaal les ga krijgen maar de thuisstudie optie krijg (de 'flexkurs' variant). Maakt mij niet uit, misschien is dat zelfs nog wel handiger ook. Ik moet wel een maal in de week naar school om met de rest van de 'klas' alles te bespreken dat ik thuis heb geleerd, maar ook daar ben ik blij om.

Mijn collega's vinden het inmiddels niet meer nodig dat ik toch SFI ga volgen. Mijn Zweeds is de laatste paar maanden zo enorm vooruitgegaan dat ik ook zelf weet dat het niet heel hard nodig is. Toch ga ik, toch wil ik nog steeds. Ondanks dat het echt goed gaat, blijf ik onzeker. Denk vaak dat ik fouten maak die ik blijkbaar niet maak. Van dat gevoel wil ik af en ik denk dat mij dit alleen gaat lukken als ik toch nog een keertje die boeken in duik. En daarbovenop weet ik dan ook gelijk hoever ik echt ben volgens de SFI maatstaven.

Ik heb er in ieder geval enorm veel zin in.

Over en sluiten... Het tulpenseizoen 2015

Half 1 vanmiddag was het 'slut'; afgelopen. Het laatste boeket van het tulpenseizoen werd gebundeld en op de band gelegd. Ruim vier maanden hebben we met een grote, leuke groep met bloed, zweet en zelfs tranen ruim 18 miljoen bloemen tot boeketten verwerkt en vele mensen blij mogen maken.

Toen ik eind December begon, was ik toch een heel klein beetje huiverig. Ik hou van afwisseling in banen maar deze afwisseling was wel heel erg groot. Na 20 jaar op kantoren  of in de horeca gewerkt te hebben, ging ik ineens 'de werkvloer' op. Ga ik dat wel leuk vinden? Ga ik het wel volhouden?

Maar binnen een dag had ik mijn eigen vragen beantwoord: dit is geweldig. Ik mocht niet alleen naar een van mijn favoriete bloemen kijken de hele dag, ik mocht ook controleren of de boeketten die naar de klanten gingen ook boeketwaardig genoemd mochten worden. Zijn ze de juiste lengte, hebben ze het juiste aantal, zijn alle bloemen wel 'even' (want zo'n schots en scheef boeket zit niemand op te wachten), oftewel 'klopt' het boeket?

In die vier maanden heb ik enorm veel geleerd maar uiteraard ook veel lol gehad. Het management is zo tevreden dat ze mij graag meenemen naar de volgende seizoenen en ze hopen dat ik vanaf december ook weer naast collega Karin sta om de controle weer op ons te nemen. De klanten hebben hun complimenten achtergelaten dat het dit seizoen zeer goed is gegaan, de kwaliteit is omhoog gegaan en dan kijk je elkaar toch even aan, 'dat hebben wij toch goed geklaard'.

Nu gaat het volgende seizoen direct beginnen: geraniums (ja, ik mag erachter gaan zitten... hoewel ze mij liever zien staan ;) ). Maar heeeeeel stiekem kan ik nu al niet wachten tot we weer aan 'mijn' tulpjes gaan beginnen...

Lieve collega Karin. Samen hebben we anderhalf tot twee miljoen gecontroleerd.

Natuurlijk stond er op onze tafel ook een boeketje. Een mix van allerlei aparte, bijzondere bloemen of foutjes

(ik weet het, ik zie er moe uit, was ik ook... de dag hiervoor hadden we weer eens bijna 12 uur gedraaid en die ochtend 'gewoon even' om half 7 begonnen :) )

'Het' moment, Id maakt hier het laatste boeket.

En daar ligt ze op de band...

En van de band, zo in mijn handen. Ik heb de eer het laatste boeket van het seizoen in mijn vaas te hebben. En daar mocht inderdaad op gedronken worden. Skål