Het komt waarschijnlijk omdat je toch tegen een deadline aan het opkijken bent. 23 december is de datum dat Peet, samen met mini-me, naar Zweden zal reizen en ik zal 5 dagen later volgen, al zei dat maar voor een week.
Het hele huis staat op zijn kop. De huiskamer staat vol met dozen. De kasten zijn bijna leeg. We eten inmiddels van wegwerpbordjes. En toch, misschien juist omdat de huiskamer zo vol staat met dozen en dus niet 'leeg' lijkt, heb ik het gevoel alsof we nog zo veel te doen hebben.
Donderdag gaat er weer een deel van mijn en/of mini-me's spullen naar ons tijdelijke onderkomen bij mijn ouders. Hopelijk geeft dat een gevoel dat er daadwerkelijk schot in ons harde werk zit.
Volgende week worden, als het goed is, de verhuisdozen op pallets opgehaald en de week daarop is de grote verhuizing echt een feit. Op 28 december neem ik officieel afscheid van het huis dat we meer dan 16 jaar ons thuis hebben mogen noemen en zodra mijn huidige werkproject afloopt, mag ik, samen met onze kleine grote man, eindelijk die ene rit maken waar ik al jaren van droom. De rit naar mijn nieuwe thuisland.
Onze standplaats gaat hoogstwaarschijnlijk Ängelholm worden. Höganäs heeft heel lang meegedaan in de race naar het winnen van die titel maar na lang researchen, gaat Ängelholm waarschijnlijk toch met de beker naar huis.
Ik had echt nooit gedacht mij ooit in het zuiden te vestigen maar hoe meer die nu-nog-onbekende datum dichterbij komt, hoe enthousiaster en geïnteresseerder ik word. We zijn onlangs wezen kijken en het is zo'n leuke plaats. Het stadscentrum is gezellig, er zijn leuke restaurantjes, het ligt dicht bij de zee maar is absoluut niet overdreven toeristisch. Het heeft absoluut veel meer inwoners dan Nordmark, waar we ons initieel hadden willen vestigen, maar het kent net zulke rustige plekjes en ja... Nordmark heeft deze kustlijn weer niet ;)
