'In Nederland sneeuwt het toch eigenlijk nooit en is het lang zo koud niet, dus laat ik die muts wel hier in Zweden liggen...'
Tja, daar had ik mij vorig jaar dus zowaar (gelukkig) eens in vergist. Resultaat: heb nu in Nederland geen muts en moest ik er noodgedwongen maar eentje gaan halen.
Zo gezegd, zo gedaan. Eenmaal bij de winkels loop ik de eerste de beste winkel in waar ik wist dat ze mutsen verkopen, in dit geval Claire's. Ik kies er al snel eentje uit en ben helemaal tevreden als ik zie dat hij nog in de uitverkoop is ook. Mooi, heb toch al genoeg mutsen, dus vind ik het niet nodig om daar meer geld dan nodig is aan te spenderen.
Eenmaal bij de kassa, wijst de kassiere mij erop dat bij alle winterartikelen, sjaals, mutsen, handschoenen, ga zo maar door, het tweede winterartikel voor de helft van de prijs is. Ik zeg haar vriendelijk dat ik verder niets nodig heb en pak mijn pinpas om af te rekenen. 'Deze handschoentjes hier horen ook bij die aanbieding en kosten maar x euro'. Ik kijk naar mijn lekkere warme handschoenen die ik in mijn handen heb en vertel haar nogmaals dat ik alleen die muts af wil rekenen. Vol verbazing vertelt de inmiddels geergerde dame mij dat ik mijn pas door de automaat mag halen. Na betalen zeg ik haar vriendelijk gedag, maar er kan bijna geen woord meer af.
Ik heb al vaker voor dit 'probleem' gestaan en al vaker heb ik winkelpersoneel verbaasd achtergelaten omdat ik geen gebruik wenste te maken van hun zogenaamde aanbieding. Ik ben zelfs een keer in discussie gegaan hierom.
In mijn beleving is een tweede-artikel-voor-de-helft-van-de-prijs aanbieding pas een echte aanbieding als je ook daadwerkelijk iets hebt aan het 2e artikel. Heb je dit tweede artikel niet nodig, dan kost het je uiteindelijk alsnog meer dan nodig is en is het geen aanbieding meer, maar een kostenpost. Dat een winkelbediende probeert een goede verkoop te maken, dat is logisch, maar sommigen begrijpen gewoon niet dat de zogenaamde aanbieding geen aanbieding is als je niets meer nodig hebt dan die ene muts die je in je handen hebt. "Maar mevrouw, deze hanschoenen kosten u nu geen 5 euro, maar nog maar 2.50, dat bespaart u dus 2 euro en 50 cent!'.
Ach, ik ben de winkel uitgelopen met mijn muts, die ik buiten meteen opzette, waarna ik mijn eigen, meegebrachte, lekker warme, handschoenen ook weer aantrok.
