Update

Eindelijk was het vandeweek zover; ons bedrijfsplan is 'af'. Dat wil zeggen; het is afgeschreven in zowel de Nederlandse als Engelse taal. Maar da's toch al heel wat? Oke, oke, het ligt nu bij een grafisch ontwerper om het geheel 'verkoopbaar mooi' te maken en bij mijn allerliefste pleegzusje om het om te zetten naar ook de Zweedse taal (ik blijf het zeggen; mijn status op het gebied van Zweeds spreken en schrijven komt nog niet verder dan allochtonenzweeds... en aangezien dit bedrijfsplan toch voor ons de belangrijkste stap in ons leven zal zijn, wil ik het wel goed doen...).

Op 7 en 8 maart is het dan zover, dan gaan we naar de emigratiebeurs om ons plan voor te leggen aan zowel investeerders als de gemeente Storfors (inclusief burgemeester!). Als beide partijen geinteresseerd zijn en het vertrouwen in ons hebben dat wij het hotel niet de afgrond in zullen sturen, dan staat ons echt niets meer in de weg en zullen we eindelijk een datum kunnen gaan prikken waarop we de oversteek echt zullen gaan wagen.

Die gedachte alleen al maakt mij vrolijk. Ik ben het inmiddels hier best wel een beetje zat. De onrust, haast en gleufnijd van de gemiddelde Nederlander komt me heel eerlijk af en toe mijn neus uit. Ik heb zelfs vandaag nog meegemaakt dat mensen elkaar het licht in de ogen niet willen gunnen.
Nu zeg ik niet dat de gemiddelde Zweed zo perfect is, maar tot nu toe heb ik nog weinig gleufnijd of haast meegemaakt onder de Zweden.

Maar we raken nu off-topic. Stel nou, he, dat iedereen ons plan ziet zitten en goedkeurt. Dat zou inhouden dat we de eigenaren worden van ons eigen hotel en dus eindelijk kunnen verhuizen. Dan kunnen we eindelijk dat leven opbouwen waar we al zo lang van dromen, dan kan die ontslagbrief eindelijk geschreven worden (want zooo leuk is het nou ook weer niet op die verkoopafdeling) en een plan gemaakt worden hoe ik mijn ouders zover kan krijgen om ook mee te gaan ( ;-) ).

Eerst maar eens de beurs afwachten en hopen op het beste. En mocht het niet zo zijn, dan gaan we gewoon een nieuw plan verzinnen... Wat er ook gebeurt, die verhuizing komt er toch wel...